Michaël van Bragança

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Michaël van Bragança

Miguel (Michael) van Bragança (Kleinheubach, 19 september 1853 - Seebenstein, 11 oktober 1927), voluit Miguel Maria Carlos Egídio Constantino Gabriel Rafael Gonzaga Francisco de Paula e de Assis Januário de Bragança, was een Portugese hertog. Michael was de enige zoon van de afgezette koning Michael I van Portugal en van Adelheid van Löwenstein-Wertheim-Rosenberg. Michael maakte deel uit van de staf van keizer Frans Jozef I van Oostenrijk en nam deel aan de bezetting van Bosnië. Michael had de rang van kolonel in het 7de Oostenrijkse huzaren. Tijdens de Eerste Wereldoorlog had hij de rang van luitenant-generaal (Feldmarschalleutnant) in het Oostenrijkse leger. Hij nam in 1917 ontslag toen Portugal deelnam aan het wereldconflict bij de tegenpartij, en bleef de rest van de oorlog als burger bij de Orde van Malta. Na het einde van het Oostenrijks-Hongaarse Keizerrijk, leefden Michael en zijn familie in relatieve armoede.

Na ruzie met zijn oudste zoon, die een controversieel huwelijk had afgesloten met een Amerikaanse, deed hij in 1920 afstand van zijn aanspraken op de Portugese troon ten voordele van zijn derde zoon Duarte Nuno, die toen 13 jaar was.

Hij huwde

en werd vader van:

  • Michael (1878-1923), hertog van Vizeu, die huwde met Anita Stewart (1886-1977)
  • Frans Jozef (1879-1919)
  • Maria Theresia (1881-1945), die in 1900 huwde met Karel Lodewijk van Thurn und Taxis (1863-1942)
  • Elisabeth (1894-1970), in 1920 gehuwd met Franz Joseph von Thurn und Taxis (1893-1971)
  • Maria Benedicta (1896-1971)
  • Maria Anna (1899-1971), in 1921 gehuwd met Karel August van Thurn und Taxis (1898-1982)
  • Maria Antonia (1903-1979)
  • Duarte Nuno (1907-1976), in 1942 gehuwd met Maria Francisca van Orléans Bragança (1914-1968)
  • Maria Adelheid (31 januari 1912 - 24 februari 2012), in 1945 gehuwd met Nicolaas van Uden (1921).