Prelaat

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een prelaat ( Latijn: praelatus : "aan wie de voorrang gegeven is") is een seculier of regulier geestelijke in de Rooms-katholieke Kerk die krachtens zijn ambt een bijzondere bestuursmacht bezit over een bepaald kerkelijk rechtsgebied (de prelatuur). Meestal gaat het dan om kardinalen, aartsbisschoppen, bisschoppen, kanunniken, abten en priors.

Ook de overste van een personele prelatuur (bijvoorbeeld het Opus Dei) is een prelaat.

Ereprelaten zijn geestelijken aan wie de paus de titel honoris causa heeft verleend.

Prelaten dragen paarse distinctieven.