Montes Apenninus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Het noordelijke deel van de Montes Appeninus

De Montes Apenninus zijn een gebergte op de Maan, genoemd naar de Apennijnen in Italië. De Montes Apenninus vormen de zuidoostelijke rand van de Mare Imbrium en de noordwestelijke rand van het plateau Terra Nivium. Ze beginnen vlak ten westen van de inslagkrater Eratosthenes, die tegen de zuidelijke flank van het gebergte aanligt. De totale lengte van de bergketen is rond de 600 km en er bevinden zich een aantal van de hoogste toppen van de Maan.

Ten westen van het gebergte is een korte onderbreking waar de Mare Imbrium en de Mare Insularum samenkomen, aan de andere kant van de onderbreking gaat de bergketen door maar heet daar Montes Carpatus. Vanaf de krater Eratosthenes buigt de keten van de Montes Apenninus geleidelijk af richting het noordoosten om bij Promontorium Fresnel, rond 29.5° N, te eindigen. Hier is een volgende onderbreking waar de Mare Imbrium met de Mare Serenitatis in het oosten samenkomt. Ten noorden van deze onderbreking liggen de Montes Caucasus. In de Montes Apenninus liggen een aantal van de hoogste bergtoppen van de Maan, zoals de Mons Huygens en Mons Bradley.

In 1971 landde de Apollo 15 in een vallei in de Montes Apenninus. Dit was de eerste maanlanding waarbij een maanwagentje voor vervoer meegebracht werd.