Naastenliefde

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Schilderij van de Barmhartige Samaritaan
Liefdadigheidswerk van de Venezolaanse kunstenaar Arturo Michelena

Naastenliefde is de liefde voor de medemens.

Het omkijken naar andere mensen en zich mede verantwoordelijk voelen voor het welzijn van je medemens, ongeacht de specifieke kenmerken van die personen, zijn blijken van naastenliefde.

Door sommige mensen wordt dit als een deel van sociale controle gezien[bron?], anderen vinden dit juist een mooi bewijs van altruïsme.

Herkomst van het woord naastenliefde[bewerken]

Het woord naastenliefde is afgeleid van een vers in de Tenach/Bijbel: Je zult je naaste liefhebben als jezelf (Lev. 19:18). Belangrijk hierbij is dat iedereen hieronder valt. Zoals in de Gelijkenis van de Barmhartige Samaritaan te begrijpen is, stelt Jezus de vraag: "Wie behandelde de Samaritaan als zijn naaste?". Het antwoord was dan: "Hij die hem barmhartigheid betoonde" (Luc. 10:36-37). Dit betekent dus dat iedereen je naaste is, en het begint bij jezelf, door anderen te behandelen als je naaste, en dus barmhartigheid te betonen voor iedereen.[bron?]

Naastenliefde in de verschillende godsdiensten[bewerken]

Naastenliefde wordt door een aantal grote religies, waaronder het christendom, de islam en het boeddhisme, geprezen als een hoog goed. Het komt ook voor bij enkele Chinese wijsgeren uit de 5e eeuw voor Christus en in het hedendaags humanisme. In de Thora en de evangeliën komt de naastenliefde uitdrukkelijk als dubbelgebod voor: het eerste van alle geboden is het liefhebben van God en - daar onlosmakelijk bijhorend - de liefde voor de naaste.

Liefdadigheidsinstellingen[bewerken]

Veel liefdadigheidsinstellingen zoals het Rode Kruis, Caritas Internationalis en Artsen Zonder Grenzen zijn praktische uitwerkingen van naastenliefde.

Zie ook[bewerken]