Nagelbijten

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nagelbijten
onychofagie
Nailbitebad.jpg
Coderingen
ICD-10 F98.8
ICD-9 307.9
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Onder nagelbijten (onychofagie) verstaan we het afbijten van de vingernagels van vingers. Het afbijten van de nagels van de tenen wordt podofagie genoemd, het bijten op nagelriemen of stukjes zacht weefsel van de nagelwallen en/of vingertoppen heet onychotillomanie. Nagelbijten op zich is meestal een redelijk onschuldige bezigheid. Er zijn verschillende typen nagelbijters, de één doet het puur om van een stukje nagel af te komen, de ander bijt drang- of dwangmatig en onbewust. Nagelbijten is vaak een gevolg van nervositeit, stress, of simpelweg verveling. Naast het bekende imitatiegedrag is er vaak sprake van een erfelijke factor.

Ook al lijkt nagelbijten een redelijk onschuldige bezigheid, iedere keer dat de vinger met de mond in contact komt vindt er een overdragen van meer of minder schadelijke stoffen plaats, onder andere bacteriën. Hierdoor kunnen vervelende infecties ontstaan, aan zowel de nagel als in de mond[bron?]. Uit onderzoek in Rusland is gebleken dat nagelbijten daar kan leiden tot een loodvergiftiging, omdat lood dat vrijkomt bij de verbranding van gelode benzine op via de vingers in de mond terecht komt. In Nederland is gelode benzine echter sinds 2004 verboden.

Er zijn ook minder onschuldige vormen van nagelbijten. Niet zelden is het gevolg van notoir en dwangmatige nagelbijten dat er wondjes, bacteriële infecties en misvormingen ontstaan. Hier is sprake van een milde vorm van automutilatie, een medische aandoening die behandeld dient te worden. Bij een dergelijke vorm van nagelbijten kunnen de tanden en de kaakgewrichten ook schade lijden door het jarenlang notoir nagels bijten.

Aantal nagelbijters[bewerken]

Wereldwijd zijn er 600 miljoen nagelbijters[bron?].