Nick Leeson

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Nicholas (Nick) Leeson (Watford, 25 februari 1967) is een voormalig Brits effectenhandelaar.

Biografie[bewerken]

Nick Leeson heeft na zijn afstuderen in de jaren 80 als administratief medewerker bij verschillende banken in Londen gewerkt. Uiteindelijk belandde hij bij de oudste en meest prestigieuze Britse zakenbank, de Barings Bank. Ook de Britse koningin was er klant. Al snel werd Leeson gepromoveerd tot leidinggevende van een nieuw project op de Singapore International Monetary Exchange (SIMEX). In samenwerking met collega's op de Japanse Osaka Securities Exchange arbitreerde hij tussen prijsverschillen in futures op de Nikkei 225 index, die verhandeld werden op de beide beurzen. Daarnaast voerde hij in opdracht van klanten transacties uit.

Vanaf 1992 maakte Leeson tegen de regels in grote speculatieve transacties op de richting van de Nikkei index. Aanvankelijk leverde dit een aanzienlijke winst op voor zijn werkgever. Hij was goed voor tien procent van de inkomsten van de bank. Daarna pakten zijn transacties slechter uit en verstopte hij de verliezen op een geheime rekening 88888, een Chinees geluksnummer. Zelf beweert Leeson deze rekening te hebben geopend om een klein verlies van 20.000 pond van een ondergeschikte te verhullen.

De ondergang[bewerken]

Aan het einde van het jaar 1992 stond er een verlies op deze geheime rekening van 2 miljoen pond. In 1994 was dit verlies al geëxplodeerd tot 208 miljoen pond. Op 16 januari 1995 probeerde hij zijn verliezen goed te maken door te speculeren op een stabiele beurs door een optieconstructie aan te gaan, hij verkocht een zogeheten straddle. Een dag later vond de aardbeving van Kobe plaats en de Aziatische aandelenmarkten kelderden. Leeson leed enorme verliezen die hij met een laatste gok op een snel herstel van de beurs probeerde goed te maken. Deze stijging bleef uit en het verlies liep op tot 1,4 miljard dollar. Twee keer zo veel als het handelskapitaal van de Barings Bank. Dit leidde tot de ondergang van de prestigieuze bank. De Nederlandse bank-verzekeraar ING Groep kocht later de restanten van Barings.

De nasleep[bewerken]

Op 23 februari 1995 liet Leeson voor zijn collega's een briefje op zijn werkplek op de beurs in Singapore achter met de tekst "I am sorry", en nam de benen. Na een vlucht naar Maleisië, Brunei en uiteindelijk Duitsland werd Leeson gearresteerd op het vliegveld van Frankfurt am Main en op 2 maart 1995 uitgeleverd aan Singapore. Alhoewel hij toestemming had om te speculeren werd hij vervolgd voor fraude omdat hij zijn superieuren had misleid over de risico's van zijn activiteiten en over de omvang van de gemaakte verliezen. Leeson werd in Singapore veroordeeld tot 6,5 jaar gevangenisstraf maar werd in 1999 vervroegd vrijgelaten nadat darmkanker bij hem was ontdekt waaraan hij later met succes werd behandeld. Terwijl hij vast zat in Singapore, in de gevangenis van Changi, scheidde zijn vrouw Lisa van hem.

Oorzaken[bewerken]

Het gebrek aan toezicht en controle binnen Barings is de hoofdoorzaak dat het zo ver heeft kunnen komen. Daarnaast was het zeer ongebruikelijk dat Leeson zelf verantwoordelijk was voor de administratieve afhandeling (clearing) van zijn eigen transacties.

Tegenwoordig[bewerken]

Leeson keerde terug naar het Verenigd Koninkrijk en schreef een autobiografie "Rogue Trader" waarin hij zijn daden tot in detail beschreef. Het boek werd later verfilmd met Ewan McGregor als Nick Leeson.

Leeson woont nu in het westen van Ierland. Hij is soms nog steeds actief op de effectenbeurs, maar nu alleen nog maar met zijn eigen geld. Hij is hertrouwd en hij haalde een academische graad in de psychologie. Leeson was tot januari 2011 manager van de Ierse voetbalclub Galway United.

Externe links[bewerken]