Organon (Aristoteles)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Uitgave van Aristoteles' Logica uit 1570.

Het Organon (Grieks voor "werktuig", "methode") is de benaming van de verzameling logische geschriften van Aristoteles. Dit werk bestaat uit de zes delen, waarbij het derde, vierde en vijfde deel uit meerdere boeken bestaat. Deze zes delen zijn:

Het logische systeem dat beschreven wordt in Over de Interpretatie en Analytica priora, en de latere toevoegingen worden vaak geschaard onder de klassieke logica.

Algemeen[bewerken]

De naam Organon is niet van Aristoteles zelf maar is aan deze collectie geschriften gegeven door volgelingen van Aristoteles: de Peripatetici.

Dit werk werd in de Middeleeuwen beschouwd als het logische en methodologische werktuig voor de beoefenaar van de filosofie en de wetenschappen. Pas in de Renaissance begint de twijfel aan de bruikbaarheid van dit instrument en worden alternatieven geformuleerd.[1] Een voorbeeld is het Novum organum van de Francis Bacon uit 1620 en de Discours de la Méthode van René Descartes uit 1637.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Harry Willemsen (1992), Woordenboek filosofie, lemma "Organon", p. 316-317.