Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
 Voor het Grieks in het algemeen: Grieks. |
Oudgrieks (ἡ Ἑλληνικὴ γλῶσσα) is een verzamelnaam voor de dialecten die in het Oude Griekenland werden gesproken, omdat er geen 'hoofdtaal' was. Athene was in die tijd wel een belangrijke stad, zeker ook op literair gebied, en daarom wordt thans op middelbare scholen de Attische variant onderwezen. De andere dialecten zijn het Ionisch, Dorisch, Aeolisch, Arkadisch-Cyprisch.
Verspreiding van de Griekse dialecten, ca.
400 v.Chr.
Na de verovering en inlijving van het gebied dat wij nu Griekenland noemen door de Romeinen bleef het Grieks de taal in het oostelijk deel van het Romeinse Rijk. Maar ook in het Oude Rome was het Grieks gangbaar. Het onderwijs bij met name de elite werd namelijk vaak gegeven door hoogopgeleide Griekse slaven. Daarnaast was Grieks de gebruikelijke taal in internationale contacten. Julius Caesar bijvoorbeeld beheerste het Grieks volledig. Vandaar dat sommige bronnen zelfs beweren dat hij vlak voor zijn dood de Griekse woorden "και συ τεκνον" (kai su, teknon) uitsprak, wat "ook jij, mijn kind" betekent; en dus niet de Latijnse woorden "tu quoque Brute" (ook jij Brutus).
Voor het Grieks in het algemeen: Grieks.
