Oude Athene

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het oude Athene (Oudgrieks: Ἀθῆναι, Athēnai) was in meer dan één opzicht een uitzonderlijke polis: niet enkel wist het voor lange tijd de hegemonie in het oude Griekenland te bemachtigen door zijn leiderschap in de Delisch-Attische Zeebond, het ondervond ook weinig hinder van de invasies gedurende de Duistere eeuwen en er ontstond voor het eerst een vorm van democratie.

Geschiedenis[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Geschiedenis van Athene voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Het Parthenon
Erechtheion (Acropolis)

Vermoedelijk vestigden rond 3500 v.Chr. zich de eerste bewoners op de heuvel Akropolis. Van de vroege geschiedenis van de stad is weinig bekend, maar Athene is waarschijnlijk tot circa 1065 een koninkrijk geweest en een belangrijk centrum van de Myceense beschaving. In de eeuwen die volgden ging Athene langzaam en met tijdelijke terugvallen op weg naar een democratie. Athene voerde in deze tijd diverse oorlogen tegen de Perzen, die ze versloegen in de Slag bij Marathon (490), maar die tien jaar later wel de stad en de Akropolis grotendeels verwoestten. Na diverse pieken en dalen (Peloponnesische Oorlog, Dertig Tirannen) werd Athene in de 4e eeuw v.Chr. een belangrijke wetenschaps- en kunststad, die beroemde namen als Socrates, Plato en Aristoteles voortbrengt.

In 168 v.Chr. werd de stad ingenomen door de Romeinen (die overigens zelf spraken van de 'bevrijding' van Athene), maar de stad bleef een belangrijke rol binnen het Romeinse Rijk vervullen, ook al legden de inwoners zich niet gemakkelijk bij de Romeinse aanwezigheid neer. In 86 v.Chr. werd de stad daarom als straf door Sulla geplunderd. In 51 na Chr. bezocht de apostel Paulus de stad. Keizer Hadrianus bracht rond 130 na Chr. een bezoek en liet een reeks belangrijke bouwwerken oprichten. Ook toen was Athene nog steeds een belangrijk centrum.

Hierna raakte de stad echter in verval: in 297 werd ze door de Goten geplunderd, wat in 395 nog eens herhaald werd. In 529 sloot keizer Justinianus de filosofenscholen waarmee de stad definitief een vrij onbetekenende uithoek van het Byzantijnse Rijk werd.

Politeia[bewerken]

Athene kende gedurende haar lange geschiedenis verscheidene politeiai (staatsinrichtingen): monarchie, aristocratie, tirannie en democratie.

Zie ook[bewerken]

Referenties[bewerken]

Externe links[bewerken]

Wikibooks Wikibooks heeft een studieboek over dit onderwerp: historische atlas.