Pioneer 6, 7, 8 en 9

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Artistieke impressie van de pioneer 6-sonde

Pioneer 6, 7, 8 en 9 waren ruimtesondes uit het pioneerprogramma van NASA. Men noemt deze ruimtesondes ook wel Pioneer A, B, C en D. Pioneer E ging verloren tijdens de lancering.

Doel[bewerken]

Deze pioneers zijn gecreëerd om de eerste gedetailleerde metingen te doen van de zonnewind, het magnetische gebied van de zon en de kosmische straling. Met deze gegevens ging men proberen de structuur en de stroom van zonnewinden beter te begrijpen. Hierdoor werd het ook mogelijk een soort van zonneonweren te voorspellen.

Het experiment bestudeerde de positieve ionen en elektronen die door de zon werden uitgestoten, de interplanetaire elektronendichtheid en het interplanetaire magnetisch veld.

De sonde[bewerken]

De 4 sondes waren alle vier identiek aan elkaar. Ze waren 0,94 m in diameter x 0,81 m lange cilinder. Ze hadden ook 1,8 m grote zonnepanelen.

Lancering[bewerken]

Huidige status[bewerken]

Het Pioneer 6-9 programma is een van de minst dure van alle ruimtemissies in de geschiedenis van NASA. Dit is berekend in termen van wetenschappelijke resultaten per dollar. Hoewel de sondes niet meer gebruikt worden, heeft men in het jaar 2000 nog contact kunnen leggen met Pioneer 6. Dit gebeurde om het 35-jarig bestaan ervan te vieren. Thans is de Pioneer 6 de langstlopende missie in de geschiedenis van NASA. De geplande levensduur was slechts 6 maanden. Heden, 4 mei 2006 wordt Pioneer 6 beschreven als nog steeds in werking. Contact leggen met de Pioneer 7 en 8 zou theoretisch nog mogelijk zijn. Alleen Pioneer 9 is dood verklaard.

Externe links[bewerken]