Pluralisme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Pluralisme is het politicologische antwoord op het sociologisch elitisme.

W. Kicckert gaf in zijn Public Governance in Europe de volgende kenmerken van pluralisme:

• Alle belangenrepresentanten hebben een gelijke mate van belang.
• Gelijke toegang en invloed op politieke beleid- en besluitvorming (lobbyen).
• Continue zoektocht naar democratische balans in besluitvorming.
• Overheid vermijdt nauwe samenwerking met enkele belangengroepen: ondemocratisch.

Robert Dahl zag de Amerikaanse samenleving als pluralistisch, in die zin dat er niet slechts één elite was die het land bestuurde, maar dat er verschillende met elkaar concurrerende elites actief waren. In Dahl's opvatting is het pluralisme de beste benadering van een democratie waar moderne samenlevingen toe gekomen zijn.

In een meer normatief georiënteerde benadering gaat pluralisme gepaard met de erkenning voor verschillende levensbeschouwingen, culturen, politieke voorkeuren, en wordt aan verschillende groepen het recht toegekend om te bestaan; in deze opvatting zou pluralisme ook tot tolereren leiden.

Pluralisme kan ook staan voor de vele ambten die een geestelijke onderhield in de vijftiende eeuw. Als gevolg hiervan was er sprake absentiisme: de geestelijke was vaak afwezig en kon zijn ambten niet goed vervullen. Pluralisme was een van de kritiekpunten van de protestanten.