Prosopografie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De prosopografie (ook wel collectieve biografie of historische sociografie genoemd) is een deelstudie binnen het vakgebied van de geschiedschrijving.

Een dergelijke studie beschrijft gemeenschappelijke kenmerken van een bepaalde maatschappelijke groep mensen, zoals beroep, inkomen, sociale afkomst, stand, woonplaats. In contrast met de biografie doelt zij dus op een collectiviteit van personen. De term werd voor het eerst echt uitgewerkt door Lawrence Stone.[1] Het woord is afgeleid van de stijlfiguur prosopoeia uit de klassieke retorica, geïntroduceerd door Quintilianus, waarbij een afwezig of ingebeeld persoon wordt voorgesteld - het "gezicht gecreëerd" zoals de Griekse term suggereert - in woorden, alsof deze aanwezig was.

Een van de eerste prosopografische werken was de Prosopographia Imperii Romani, onder de redactie van P. von Rohden en Hermann Dessau, die in meerdere volumina werd uitgegeven in Berlijn vanaf 1897 en een systematisch overzicht bood van de verschillende leden van de heersende klasse ten tijde van het principaat in het Imperium Romanum.

Voetnoot[bewerken]

  1. L. Stone, Prosopography, in Daedalus 100 (1971), pp. 46-71.