Reductor

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een reductor of elektronendonor is een chemische stof die in een chemische reactie elektronen kan afstaan. De stof die de elektronen opneemt heet oxidator. Een reactie waarbij dit fenomeen optreedt heet een redoxreactie.

Een voorbeeld van een reductor wordt weergegeven in onderstaande halfreactie:

\mathrm{Fe^{2+}\ \longrightarrow\ Fe^{3+}\ +\ e^-}

In bovenstaande oxidatie is Fe2+ de reductor, omdat het een elektron afstaat.

Er is een groot verschil in de sterkte van reductoren. Zo zal natrium (Na) makkelijk een elektron afstaan en is daarmee een sterke reductor. Het chloride-ion (Cl-) daarentegen staat zijn extra elektron moeilijk af en is daarmee een zwakke reductor. Een zeer sterke reductor is lithium (Li) en een zeer zwakke reductor is het fluoride-ion (F-). De sterkte van een reductor is op te maken uit de tabel van standaardelektrodepotentialen.

Een voorbeeld waarbij de sterkte van reductoren worden gebruikt zijn opofferingsmetalen.