Relationele database

Een relationele database is een database die is opgebouwd volgens een relationeel model.

De gegevens worden opgeslagen in tabellen waarin de rijen de soortgelijke groepen informatie, de records vormen, en de kolommen de informatie die voor elk record moet worden opgeslagen. Verschillende tabellen kunnen met elkaar worden verbonden door een kolom toe te voegen waarin een verwijzing naar een record in een andere tabel wordt opgenomen.

Een relationele database kan worden opgeslagen, geraadpleegd en gewijzigd middels een relational database management system, RDBMS. Er zijn meerdere systemen verkrijgbaar. Vele daarvan kunnen in de gestandaardiseerde taal SQL worden geraadpleegd, verwerkt en bewerkt.

Wanneer de gegevens in een relationele database goed gestructureerd zijn, wordt duplicatie van gegevens tot een minimum beperkt en fouten in de gegevensverwerking worden voorkomen.

Programma's die veel gegevens moeten verwerken, gebruiken hier vaak een relationele database voor.

Voorbeeld [bewerken]

Een voorbeeld van een relationele database:

Klanten:
KlantID  Naam    Achternaam
1        David   Copperfield
2        Hans    Kazan
   |
   |___________
               |
Facturen:      |
FactuurID  KlantID  bedrag
1          2        10
2          1        20
3          2        20
4          2        30
5          1        40

Deze database bestaat uit twee tabellen. De kolom "KlantID" (in de tabel Facturen) is enkel een verwijzing naar de Klant in de tabel "Klanten" met hetzelfde ID. Wanneer nu informatie wordt opgevraagd welke klant bij factuur 2 hoort, wordt de informatie uit de tabel "Klanten" gehaald. Op deze manier hoeft een naamswijziging dus maar een keer te worden toegepast. Dit verschijnsel heet databasenormalisatie, het uitvoeren ervan heet normaliseren. Een database kan in verschillende gradaties genormaliseerd zijn, dit heten normaalvormen.

Geschiedenis [bewerken]

De grondlegger van het relationeel model was Ted Codd. Hij publiceerde in 1970 een baanbrekend artikel, waarbij hij begrippen uit de relationele algebra toepaste op het probleem van het opslaan van grote hoeveelheden gegevens. Dit was het begin van een ontwikkeling in de databasewereld die binnen enkele jaren zorgde voor de definitie van het relationeel databasemodel.