Primaire sleutel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken

Primaire sleutel is in database technologie de benaming voor een variabele of een combinatie van variabelen die voldoet aan volgende eisen :

  1. De waarde van de variabele (of van de combinatie van variabelen) is uniek binnen de tabel en bepaalt dus eenduidig de record waarin hij voorkomt.
  2. De variabele (of de combinatie van variabelen) is overal ingevuld en kan dus niet leeg zijn
  3. De combinatie van variabelen is minimaal : door het laten vallen van één van de variabelen wordt de record niet langer meer eenduidig bepaald
  4. Wanneer gerelateerde tabellen verwijzen naar de tabel waarin de variabele (of combinatie) van variabelen voorkomen, wordt deze gebruikt om een relatie tussen tabellen tot stand te brengen.

Daar voorwaarde 1 en 2 de voorwaarden zijn om te kunnen spreken van een kandidaatsleutel, kan een primaire sleutel ook worden omschreven als :

De kandidaatsleutel die wordt gebruikt als primaire identificatiemethode van een record binnen een tabel.

 
Persoonlijke instellingen
Boek maken