Uniciteit
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Uniciteit betekent in de wiskunde en logica dat een eigenschap voor precies één element van een verzameling geldt. De bijbehorende unieke existentiekwantor wordt genoteerd als
.
[bewerken] Voorbeeld
De volgende uitspraak is waar: er is precies één positief reëel getal x zodanig dat x2 = 3. Dit geldt namelijk voor
. Wiskundigen noteren:
.
De volgende uitspraak is echter onjuist: er is precies één reëel getal x zodanig dat x2 = 3. Dit geldt namelijk voor
en 
.
In het eerste geval geldt unieke existentie, in het tweede geval niet.
.
.