Ritssluiting

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De werking van een ritssluiting
Ritsen

Een ritssluiting (ook wel rits of treksluiting) is een mechaniek om de randen van twee stukken stof tijdelijk aan elkaar vast te kunnen maken en bestaat uit twee rijen metalen of kunststof plaatjes met aan de ene kant tanden en aan de andere kant inkepingen. Deze plaatjes kunnen worden samengevoegd of gescheiden door aan een lipje te trekken aan een sluitplaatje. Bij het sluiten van de rits worden telkens de tandjes over de bovenkant van de tegenoverliggende plaatjes gehaakt. De inkepingen in de volgende plaatjes houden de rits dicht.

Onder aan het lusje van de glijder zit een klein pinnetje. Dat prikt zich vast tussen de tandjes. Dit zorgt ervoor dat de glijder niet vanzelf terugglijdt en de rits weer opengaat.

De ritssluiting werd uitgevonden door Whitcomb Judson in 1893, hoewel het ontwerp van de moderne rits van Gideon Sundback komt.

Zie ook[bewerken]

  • Ritsen (een manier van invoegen in het verkeer die doet denken aan een ritssluiting)