Roland Juno-106

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Roland Juno-106
Synthesizer
De Roland Juno-106 synthesizer
De Roland Juno-106 synthesizer
Jaar 1984
Type display Alfanumeriek, 2 posities
Toetsenbord 61 toetsen, niet aanslaggevoelig
Polyfonie 6
Type synthese 1 DCO per stem (square/pulse, saw en noise), 1 LFO
Filters HPF (4 standen) en 24dB/oct LPF (met resonance), beide met instelbare cutoff
Multitimbraal nee
Geheugen 128 patches
Effecten chorus
Aansluitingen 2 audio outputs, hoofdtelefoon, MIDI IN/OUT/THRU
Control sustain- en control-pedal
Extra's -
Portaal  Portaalicoon   Muziek

De Roland Juno-106 is een analoge synthesizer met digitale aansturing, die gefabriceerd werd tussen 1984 en 1988. Het is de opvolger van de Juno-60 synthesizer. Er zijn er ca. 40.000 van gemaakt.

Deze synthesizer was populair, klonk goed en was eenvoudig in het gebruik. Men kon er snel en intuïtief geluiden mee samenstellen, via een overzichtelijke set schuiven en (draai)knoppen. Er pasten 128 patches in het geheugen, wat erg veel was voor die tijd. De Juno-106 valt op vanwege het feit dat hij een mooie sound heeft terwijl er slechts één oscillator per stem wordt gebruikt. De oscillator kon twee golfvormen (zaagtand en blokgolf) bij elkaar mixen. terwijl het toen al gebruikelijk was minstens twee oscillatoren per stem aan te wenden, hetgeen het instrument veelzijdiger maakt. Dat de Juno-106 toch vol klinkt is mede te danken aan de goede kwaliteit van het ingebouwde chorus.

De Juno-106 had een hoog-kwalitatieve en voor die tijd zeer volledige MIDI-implementatie: de 16 MIDI-kanalen werden allemaal gebruikt en ook SysEx data kon worden verstuurd en ontvangen, evenals controllerdata voor alle schuiven. Daardoor werkte de Juno naadloos samen met sequencers.

De Juno-106 klinkt het best bij strings en pad-geluiden. Gefilterde sweeps klinken ook goed, en de bassen zijn mooi en rond van klank. Solo-geluiden ermee maken lukt niet echt goed, men ervaart dan ernstig het gemis van de tweede oscillator. Het geluid blijft te dun. Ook voor punchy en funky akkoordbegeleidingen heeft de Juno-106 net iets te weinig in huis. De juno-106 klinkt minder 'vet' dan zijn voorganger, de Juno-60 door de gebruikte componenten en aansturing. Qua klank is de Juno-106 te vergelijken met de Roland JX-3P, alleen heeft deze meer functies waaronder een tweede oscillator, crossmodulatie en een simpele sequencer.

Problemen[bewerken]

De Juno 106 kreeg na enkele jaren een hardnekkig en berucht probleem[1]: de VCF/VCA chip (Roland 80017A) stopte haar werking en het geluid was niet helemaal voorspelbaar meer, en werd soms doffer. Het is als hobbyist mogelijk zelf de chip te vervangen.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties