Sabbatjaar (Bijbel)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een sabbatjaar of sabbatsjaar is volgens de Thora het jaar waarbij een stuk land onbebouwd moet blijven. Wat er vanzelf aan het land ontsprongt in dat jaar is voor de armen, vreemden, en voor de dieren van het veld. Naar analogie met de naam van zevende dag, die een rustdag is (de Sabbat) wordt dit zevende jaar sabbatjaar genoemd.

"Zes jaren zult gij uwen akker bezaaien, en zes jaren uwen wijngaard besnijden en de inkomst daarvan inzamelen. Doch in het zevende jaar zal voor het land een sabbat der rust zijn, een sabbat den Heere; uwen akker zult gij niet bezaaien en uwen wijngaard niet besnijden." (Leviticus 25:3-4)

Zie ook[bewerken]