Schaal van Kardasjev

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Schaal van Kardasjev is een door de Russische astronoom Nikolaj Kardasjev voorgestelde indeling voor de technologische ontwikkeling van beschavingen.

Schaal[bewerken]

In haar grondvorm heeft de schaal drie categorieën, waarin beschavingen op basis van hun energieproductie ingedeeld worden:

Type I
De beschaving is in staat om alle op een planeet beschikbare energie te gebruiken. Dat is ongeveer 1016 W (voor de Aarde zelfs iets meer dan 1.74*1017 W).
Type II
De beschaving is in staat om alle beschikbare energie die uitgaat van een enkele ster te gebruiken; dat is ongeveer 1026 W.
Type III
De beschaving is in staat om de totaal beschikbare energie in een melkwegstelsel te gebruiken; dat is ongeveer 1036 W.

De menselijke beschaving bevindt zich nog ergens onder type I, aangezien we slechts een deel van de beschikbare energie op de Aarde weten te gebruiken. Deze status heet onofficieel "Type 0". Hoewel Kardasjev's oorspronkelijke voorstel niet voorzag in tussenliggende waarden, heeft Carl Sagan geprobeerd te extrapoleren; hij schat de huidige status van de mensheid op 0,7.

Een mogelijk doorslaggevende factor voor de sprong naar de type-I-beschaving is het massale gebruik van energiewinning uit oceanen en van windenergie. Hoe dan ook, er is geen manier bekend om alle energie op aarde te gebruiken zonder deze helemaal vol te bouwen. Gezien de huidige levensstijl van de mensen is het op middellange termijn nauwelijks denkbaar dat dit zal gebeuren.

Een veronderstelde type-II-beschaving zou een Dysonbol of een gelijkaardige constructie kunnen gebruiken om de totale energie-uitstoot van een ster te winnen.

Een type-III-beschaving zou deze zelfde methode kunnen gebruiken, maar dan uitgebreid naar alle sterren van een melkwegstelsel, of tot nu toe onbekende middelen.

Hypothetische uitbreidingen[bewerken]

Type IV
De beschaving kan alle beschikbare energie in een supercluster van melkwegstelsels gebruiken; dat is ongeveer 1046 W.
Type V
De beschaving kan alle beschikbare energie in het hele heelal gebruiken; dat is ongeveer 1054 W. Zo'n beschaving overstijgt onze huidige mogelijkheden om te extrapoleren en is misschien niet mogelijk.

Fictieve uitbreidingen[bewerken]

Deze uitbreidingen komen uit de sciencefiction en kunnen verschillen al naargelang de bron.

Type VI
Beheersing over de energie van meerdere heelallen — een theoretisch onbegrensde hoeveelheid energie.
  • De beschaving is misschien in staat de natuurwetten in de heelallen te veranderen.
  • De beschaving kan een stervend heelal ontvluchten en daarmee theoretisch eeuwig bestaan.
Type VII
Theoretische status van een god, met het vermogen heelallen te scheppen, en ze als energiebron te gebruiken. Zo'n beschaving heeft de technologische singulariteit ver achter zich gelaten en is voor mensen niet meer te vatten.