Schoutambt

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Het schoutambt is een lokale bestuursvorm uit het Ancien Régime.

Aan het hoofd van een schoutambt stond de schout (sculetus, schult), doorgaans geassisteerd door schepenen, borgemeesters en tal van andere functionarissen. Een schoutambt verenigde ordehandhaving en rechtsspraak in een organisatie en was doorgaans een onderdeel van een grote bestuursstructuur, zoals het drostambt.

[bewerk] Andere benamingen

In sommige gebieden, zoals Twente, noemde men een schoutambt richterambt. De schout werd daar richter genoemd.