Serial ATA
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Serial ATA (ook SATA of S-ATA) is een computerbus ontworpen voor het transport van gegevens tussen de computer en de harde schijf. Serial ATA is de opvolger van Parallel-ATA/PATA/P-ATA (Advanced Technology Attachment) of IDE-bus.
De eerste generatie (SATA150) werkte met een maximale doorvoersnelheid van 1,5 Gb/sec (192 megabyte/s). In 2004 werd een nieuwe generatie (SATA II/SATA 300) ontwikkeld die de doorvoersnelheid verhoogde tot maximaal 3 Gb/sec (384 Megabyte/sec). Men verwachtte rond 2007 een nieuwe generatie die de maximale doorvoersnelheid zou verhogen tot 6 Gb/sec. Deze werd echter uigesteld tot eind 2008. In juli was de eerste voorlopige versie klaar.
Seriële ATA gebruikt smallere kabels dan de bandkabels van parallelle ATA, waardoor er in de computerkast meer ruimte overblijft. Dit is gunstig voor de koeling. De kabels kunnen bovendien niet omgekeerd worden aangesloten, zoals dat bij veel vooral oudere IDE kabels wel het geval was. Verder is er geen sprake meer van een gedeelde bus zoals bij IDE. Hierdoor is er geen onderscheid meer tussen master en slave.
Een belangrijk voordeel van SATA is dat drives verwisseld kunnen worden terwijl de spanning erop staat (hot-swappable). Een SATA-drive kan dus gebruikt worden in plaats van een USB-stick of USB-schijf, maar met een grotere bandbreedte en grotere capaciteit. Nadeel is daarbij dat het bij de meeste computerkasten vrij omslachtig is de drives te verwijderen en terug te plaatsen - vaak zitten er andere onderdelen in de weg zodat de computer toch moet worden uitgeschakeld.
