Simplicius van Cilicië

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Simplicius, afkomstig uit Cilicië, was een van de laatste neoplatonisten. Hij was een leerling van Ammonius Hermiae en van Damascius.

Leven[bewerken]

Toen in 529 na Christus de Atheense filosofische school werd opgeheven en het doceren van filosofie werd verboden, weken zeven filosofen (Damascius, Simplicius, Priscianus, Eulamius, Hermeias, Diogenes en Isidorus) rond 531 uit naar Perzië, om bescherming te zoeken bij de Perzische koning Khusro I. Daar werden ze hartelijk ontvangen maar na twee jaar tussen de 'barbaren' keerden ze toch terug naar Syrië en Griekenland.

Na zijn terugkeer uit Perzië schreef Simplicius commentaren op Aristoteles' werken De Caelo, Physica, De Anima (auteurschap betwist) en de Categorieën. Naast deze werken is ook zijn commentaar op het 'handboekje' (Gr. Encheiridion) van Epictetus bewaard gebleven.

Hij stierf in Athene in 549.

Simplicius heeft niet de reputatie een origineel denker te zijn geweest maar zijn commentaren zijn wel diepzinnig en intelligent. Voor de student Griekse filosofie zijn de commentaren van Simplicius van grote waarde omdat ze veel fragmenten bevatten van oudere filosofen en zijn directe voorgangers. Een van de bekendste is het fragment van Anaximander waarin het begrip apeiron (het "onbeperkte" als oerelement) wordt gebruikt.

Literatuur[bewerken]

  • Han Baltussen: Philosophy and Exegesis in Simplicius. The methodology of a commentator. Londen, 2008.
  • Ilsetraut Hadot (dir.), Simplicius, sa vie, son œuvre, sa survie. Actes du Colloque international de Paris (28 septembre - 1er octobre 1985), organisé par le Centre de recherche sur les œuvres et la pensée de Simplicius.

Online resources[bewerken]