Stampe en Vertongen SV.4

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Stampe & Vertongen SV.4c
Stampe-Vertongen SV-4 D-EBSH.jpg
Algemeen
Fabrikant Stampe en Vertongen
Rol trainer
Bemanning 2
Afmetingen
Lengte 6,5 m
Hoogte 2,6 m
Spanwijdte 8,4 m
Vleugeloppervlak 19 m²
Gewicht
Leeggewicht 480 kg
Max. gewicht 780 kg
Krachtbron
Motor(en) 1× 104 kw Renault 4-Pei
Prestaties
Topsnelheid 200 km/u
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart

De Stampe & Vertongen SV.4 is een trainer ontworpen door George Ivanow en geproduceerd door Stampe en Vertongen. Het maakte zijn eerste vlucht in 1933. En werd in de vorm van de aangepastte versie SV.4b het meest succesvolle Belgische vliegtuig ooit geproduceerd.

Historie[bewerken]

De SV.4 was een duidelijke voortzetting van de onsuccesvolle SV.3. Beide toestellen waren ontworpen door George Ivanow. Het eerste toestel maakte zijn eerste vlucht op 13 mei 1933. Van dit vliegtuig werden er 6 gebouwd toen Ivanow omkwam bij een crash van een nieuw toestel, de SV.10. Op aandringen van mevrouw Elza Leysen - een goede klant en acrobatiek vlieger - werd er een aantal wijzigingen doorgevoerd aan het oorspronkelijke ontwerp, door de nieuwe ingenieur B. Demidoff. Door een meetfout werd de vleugel kleiner dan bedoeld, maar werden de prestaties hierdoor alleen maar beter. Er werden twee exemplaren gebouwd, één voor mevr. Leysen en één voor Thierry d'Huart. Deze laatste is het enige overgebleven exemplaar van voor de Tweede Wereldoorlog. Verdere orders bleven uit. In 1939 herzag Demidoff het ontwerp nogmaals om mee te dingen aan de vraag van de Belgische Luchtmacht voor een vervanger van de AVRO 530's. Met één van deze exemplaren ging Jean Stampe naar Frankrijk en kwam hij terug met een order voor 30 exemplaren. Het type werd hernoemd in SV.4b (voor bis) en in een later stadium bestelde Frankrijk er nog eens 300. Omdat de Stampe fabriek deze hoeveelheden niet aankon, werd er een licentieovereenkomst gesloten met het Franse Farman. Toen de Tweede Wereldoorlog aanving, waren er 30 gebouwd, en slechts één voor de Franse order. Van de 30 bleven er 24 over en deze werden naar Noord-Afrika verscheept.

Na de oorlog ging Jean Stampe weer samenwerken met Alfred Renard - de eerste constructeur van Stampe en Vertongen voor Ivanow - onder de naam Stampe en Renard. De productie werd weer opgestart. De Belgische luchtmacht bestelde er 65. In Frankrijk werden er nog eens 704 gebouwd bij SNCAN en in Algerije 150 bij AIA.

Varianten[bewerken]

SV.4
oorspronkelijke versie, bestaat uit 3 verschillende versies. De eerste zes uit 1933, de twee op verzoek van mevr. Leysen uit 1937 en de twee die aan de competitie meedongen voor een vervanger van de AVRO 530 van de Belgische Luchtmacht in 1939
SV.4b
verbeterde versie van de SV.4 met een 130 hp/97 kw de Havilland Gipsy Major I. De 65 SV.4b's die na de oorlog waren gebouwd zijn uitgerust met een zwaardere Blackburn Cirrus Major of Gipsy Major X motor
SV.4C
In licentie gebouwde variant met een 140hp/104 kw Renault 4-Pei motor en gesloten cockpit
SV.4A
acrobatiek trainer met 140 hp/104 kw Renault 4-PO5 motor
SV.4D
enkel exemplaar uitgerust met een 175 hp/130 kw Mathis motor

Een aantal exemplaren zijn uitgerust met andere motoren zoals de Lycoming O-320, Ranger 6 of een LOM 332b. Eén exemplaar, uitgerust met een Lycoming motor, wordt aangeduid als SV.4E.[1]

Galerij[bewerken]

Referentie[bewerken]

  1. Stampe & Vertongen museum

Externe links[bewerken]