T-remmercel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een T-suppressorcel, ook wel de T-remmercel , T-inhibitorcel of regulatorische T-cel genoemd, is een regulerende T-lymfocyt die ervoor zorgt dat een afweerreactie niet uit de hand loopt. Met behulp van cytokinen en/of directe interactie met andere cellen van het immuunsysteem (bv. macrofagen/dendritische cellen) zal de regulatorische T-cel de sterkte van een opkomende immuunrespons matigen. Deze onderdrukking kan zowel een respons op lichaamseigen antigenen als op lichaamsvreemde antigenen aangaan.

De regulatorische T-cel kan net zoals andere cellen van het immuunsysteem geïdentificeerd worden aan de hand van de aanwezigheid van verschillende moleculen aan de binnen- en buitenzijde van de cel. Voorheen ging het daarbij om CD4 en CD25 (CD4+CD25+ T-cellen), maar tegenwoordig wordt vaak de transcriptiefactor FoxP3 gebruikt, omdat er ook regulatorische T-cellen zijn die geen CD4 en/of CD25 tot expressie brengen.[1] Regulatorische T-cellen kunnen weer onderverdeeld worden in de natuurlijke en induceerbare regulatorische T-cel, waarbij de natuurlijke regulatorische T-cellen zich onderscheiden van de induceerbare door expressie van de transcriptiefactor Helios (transcriptiefactor) en de receptor neuropilin 1.[2]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Nik Tavakoli N, Hambly BD, Sullivan DR, Bao S (2008). Forkhead box protein 3: essential immune regulatory role. Int J Biochem Cell Biol. 40: 2369-73 . PMID:18037337.
  2. Lin X, Chen M, Liu Y, Guo Z, He X, Brand D, Zheng SG (2013). Advances in distinguishing natural from induced Foxp3(+) regulatory T cells. Int J Clin Exp Pathol. 6: 116-23 . PMID:23329997.