Terracotta

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Voor het gelijknamige bier, zie Terracotta (bier)

Terracotta (Italiaans: terra cotta, 'aarde gebakken' = gebakken klei, mv. terracotta's) is poreus, ongeglazuurd aardewerk van roodbakkende klei. Het wordt op diverse manieren toegepast, zoals bij bloempotten en goedkoop servies.

Een buste van de beeldhouwer Albert-Ernest Carrier-Belleuse, door Auguste Rodin (1882). Terracotta, oorspronkelijk geboetseerd in klei

Ook wordt het wel eens gebruikt voor beelden. Hierbij gaat het vooral om het ontwerpen en boetseren van beelden in klei. Vroeger werd hier vervolgens een gipsen mal omheen gemaakt in delen, waarvan weer een afgietsel in gietklei werd gemaakt (slibgieten). Dit afgietsel werd in halfdroge staat verder uitgewerkt en geschuurd, waarna het uiteindelijk werd gebakken. Vaak werden de beelden later in een duurder materiaal als brons of marmer uitgewerkt.

Trivia[bewerken]

Het waarschijnlijk bekendste werk, gemaakt van terracotta, is wel het Terracottaleger in China.