Transhumance

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Verplaatsing van vee.

Transhumance (ontleend aan de Latijnse woorden 'trans', over, en 'humus', grond) wordt in twee betekenissen gebruikt. Vanouds betekent de term de verticale verplaatsing van vee, typisch voor hoger gelegen weiden in de zomer en lager gelegen dalen in de winter. De boeren wonen in principe permanent in dalen, in vaste huizen. Alleen de kudden en hun directe verzorgers verplaatsen zich.

Andere studies beschouwen nomadisme als een vorm van transhumance, omdat vee door hele families of stammen verplaatst wordt over aanzienlijke afstanden om de noodzakelijke planten te vinden in de verschillende seizoenen. De nomaden zelf leven in tijdelijke of verplaatsbare woningen.

Transhumance in Europa[bewerken]

Ook tegenwoordig leven in Europa nog veel mensen op deze manier, met name in de bergenketens zoals de Alpen, op de Balkan, in de Pontus en in de Kaukasus. Hoewel veel mensen hun traditionele leven in deze streken verlieten gedurende de 20e eeuw, zijn er nog altijd kenmerken van verplaatsing met de seizoenen van bewoners tussen de verschillende dorpen merkbaar. Het vee is hier steeds minder vaak de doorslaggevende factor in; vaker heeft het met seizoensgebonden werk te maken, zoals in de wintersporttoerisme of natuurtoerisme. In het laagseizoen vindt men werk in grotere, lager gelegen dorpen en steden, terwijl men in het hoogseizoen voor eigen vertier of inkomen naar de hogere weiden trekt. Sinds de introductie van de auto op het platteland zijn de traditionele minuscule paden tussen de weiden vaak in onbruik geraakt.