Uranium-looddatering

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De uranium-loodmethode gebruikt het radioactief verval van uranium tot lood als dateringmethode. Er bestaan twee vervalreeksen:

  • 238U ..... 206Pb (halfwaardetijd 4.5 miljard jaar)
  • 235U ..... 207Pb (halfwaardetijd 713 miljoen jaar)

Deze vervalreeksen worden gebruikt om rotsen te dateren. Omdat er in rotsen vaak ook al lood zat dat niet van verval afkomstig was, is de foutenmarge van deze methode soms onduidelijk, hoewel lood dat niet uit radioactief verval afkomstig is meestal ook andere isotopen bevat dan 206Pb en 207Pb.