Vallei van de Geisers

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De Vallei van de Geisers in 2006
Sovjetpostzegel van de vallei uit 1966

De Vallei van de Geisers (Russisch: Долина гейзеров; Dolina gejzerov) is de benaming voor een bekken in het Russische schiereiland Kamtsjatka, waar zich ongeveer 90 geisers en vele andere heetwaterbronnen bevinden over een lengte van 6 kilometer. De vallei vormt het grootste geisergebied van Eurazië en het op een na grootste ter wereld. De geisers bevinden zich in de vallei van de rivier de Gejzernaja, die uitmondt op de Sjoemnaja, en die vervolgens op de Kronotskigolf van de Grote Oceaan. De geisers vormen onderdeel van het natuurgebied zapovednik Kronotski, dat door Unesco is aangewezen als onderdeel van het werelderfgoedmonument "Vulkanen van Kamtsjatka". De vallei is zeer moeilijk te bereiken en de vele toeristen worden dan ook met helikopters aan- en afgevoerd.

Een groot deel van de geisers verdween onder een modderstroom die het gebied teisterde in juni 2007. Aanvankelijk werd gedacht dat de vallei verloren was gegaan, maar al snel bleek dat veel geisers de catastrofe hadden overleefd.

Geografie[bewerken]

De geisers liggen met name op de linkeroever van de almaar dieper wordende rivier de Gejzernaja, waarin geothermisch water stroomt vanuit een relatief jonge stratovulkaan, de 1552 meter hoge Kichpinytsj, waarin zich ook de zogenoemde "Vallei des doods" bevindt (zo genoemd vanwege de dodelijke gassen in de krater). In dit gebied bevinden zich ongeveer 20 middelgrote geisers en vele hete bronnen (meer dan 95 °C) en stoomuitlaten op een oppervlak van ongeveer 2 km². De 'vallei' zelf is in feite een kloof met een breedte van 2 kilometer bij een lengte van 4 kilometer. Een deel van de vallei wordt sinds 2007 overdekt door een modderstroom.

Geschiedenis[bewerken]

De geisers werden ontdekt in april 1941 door de lokale Russische hydrologe van de zapovednikTatjana Oestinova en haar Itelmeense gids Anisifor Kroepenin.[1] Oestinova publiceerde haar ontdekking 14 jaar later, maar de ontdekking trok weinig wetenschappelijke aandacht tot 1972. Wel kwamen veel nieuwsgierigen een kijkje nemen, hetgeen in 1967 leidde tot een verbod op "wild" toerisme en in 1977 tot een algeheel verbod voor toeristen op het toch al gesloten Kamtsjatka-schiereiland. Midden jaren '70 werden de vulkanen systematisch onderzochten en in 1990 werd een automatisch monitoringsysteem in dienst gesteld. Ondertussen werden ruim geisers voorzien van namen, waaronder ook de grote geiser Velikan, die water tot 40 meter hoog uit de aarde op kon doen schieten.

Op 4 oktober 1981 werd de vallei getroffen door de tyfoon Elsa, die het water van de rivier de Gejsernaja een aantal meter deed stijgen, waardoor rotsblokken van meer dan 3 meter doorsnee werden meegevoerd naar beneden, hierbij alles vernietigend wat in de weg stond. Als gevolg hiervan werd de geiser Bolsjaja Petsjka ("grote oven") verwoest en liep de grot Malachitovi Grot ("malachietgrot") zware schade op. Toch werd het gebied vanaf de jaren '80 gepromoot in de Sovjet-Unie als een van de toeristische hotspots van Kamtsjatka en het Russische Verre Oosten. Vanaf 1993, na de aanleg van toeristische infrastructuur, werd de geiservallei ook opengesteld voor buitenlandse toeristen. Elk jaar komen ongeveer 3.000 toeristen naar de vallei, die aan een jaarlijks limiet gebonden is. De mogelijkheid voor toeristen om op eigen gelegenheid naar de vallei af te reizen is zo veel mogelijk beperkt. Een poging van het hoofd van het Russische Federaal Agentschap voor Toerisme Vladimir Strzjalkovski om het toeristenquotum te verhogen door president Vladimir Poetin hiervoor toestemming te vragen liep op niks uit: Poetin gaf aan dat alleen deskundigen dit zouden kunnen beoordelen[2], wat door de Russische pers werd gezien als een weigering.

Aardverschuiving van 2007[bewerken]

Op 3 juni 2007 werd de vallei getroffen door een aardverschuiving (mogelijk als gevolg van een aardbeving), waarbij een hele berghelling naar beneden kwam en de Gejsernajarivier en twee derde van de vallei bedekte onder een dikke laag modder, gravel, rots, sneeuw en ijs, waarbij een groot aantal bronnen werd afgesloten.[3][4] Ook vormde het een natuurlijke dam, die een thermisch meer en meerdere kleinere meertjes deed ontstaan, waardoor veel heetwaterbronnen werden bedekt.[5] Na een paar dagen bleek het water echter weer te zakken. Er vielen geen slachtoffers doordat de modderstroom tot stilstand kwam op ongeveer een meter afstand van de helikopter en het hotel van de vallei, waar de 19 aanwezige toeristen die zich hadden verschuild. De vallei werd gesloten voor het toerisme van 3 juni tot 20 juli, tijdens welke periode de wandelpaden en de twee helikopterplatforms in de vallei werden hersteld. Op 30 juli waren 20 van de 42 grote en middelgrote geisers weer in bedrijf en bevonden 13 (waaronder de geiser Bolsjoj, die een van de grootste publiekstrekkers vormt) zich nog onder het water.[6] Op 19 september bleek de geiser Bolsjoj, die in totaal 3 maanden onder water stond, echter al weer even goed te werken als voor de aardverschuiving.[7]

Trivia[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (ru) Долина гейзеров, гейзеры Камчатки. Reisorganisatie "Kamchatka's vision"
  2. (ru) Путин: "Ни шиша вы не сделали". Delovoy Peterburg (5 september 2007)
  3. (en) Luke Harding. 'Pearl of Kamchatka' geysers lost under mudslide lake. Guardian (5 juni 2007)
  4. (en) Aalok Mehta. Photo in the News: Russia's Valley of the Geysers Lost in Landslide. National Geographic (5 juni 2007)
  5. (ru) Сель уничтожил Долину гейзеров. Rambler (4 juni 2007)
  6. (ru) Росприроднадзор попросил 22,5 миллиона рублей на восстановление Долины Гейзеров на Камчатке. polit.ru (30 juli 2007)
  7. (ru) На Камчатке "ожил" Большой гейзер. Lenta.ru (19 september 2007)