Veiligheidsschoen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een paar klasse S3 veiligheidsschoenen.

Een veiligheidsschoen is speciaal vervaardigd schoeisel dat gedragen wordt ter bescherming van de voeten.

Beschrijving[bewerken]

Veiligheidsschoenen zijn voorzien van verharde (staal of verhard plastic) neuzen en tussenzool (optioneel) om zo de voet te beschermen tegen beschadiging. In de industrie worden vaak veiligheidsschoenen gedragen, in de bouw zijn deze schoenen verplicht. In de theater- en de evenementenindustrie in Nederland worden technici officieel gevraagd om werkschoenen te dragen die aan de S3-norm voldoen.

Normen[bewerken]

Afhankelijk van het soort werk en het gevaar dat dit oplevert moet het type veiligheidsschoen bepaald worden. Hiervoor zijn verschillende normen opgesteld. De normen geven o.a. aan hoeveel druk de schoen moet kunnen verduren. Verder zijn er nog normen voor het al dan niet hebben van een gesloten hak, kou- en hittebestendigheid, antistatische bescherming en waterdichtheid.

Standaarden[bewerken]

Europa[bewerken]

In Europa wordt de EN ISO 20345:2011 (CE EN-345) norm gebruikt voor veiligheidsschoenen. Die classificeert 5 niveaus van bescherming: Alle klassen zijn voorzien van een verharde neus die 200J kinetische energie moet kunnen opvangen, waarbij de hoogte die overblijft in de schoen ten minste 14 mm moet zijn.

Klasse Eisen
S1 Veiligheidsneus en antistatisch, neemt energie op in de hiel.
S2 Als S1 met verhoogde waterafstotendheid/resistentie.
S3 Als S2 met een onpenetreerbare tussenzool en antislipprofiel.
S4 Als S1 maar dan gemaakt van kunststoffen en dus helemaal waterdicht.
S5 Als S4 met onpenetreerbare tussenzool en antislipprofiel.