Visual flight rules

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Visual Flight Rules of Zichtvliegvoorschriften, afgekort VFR, zijn de voorschriften voor het vliegen "op zicht", in tegenstelling tot het vliegen met behulp van instrumenten, dat wordt geregeld door instrumentvliegvoorschriften (Instrument flight rules, afgekort IFR). Een bepalende factor voor het uitvoeren van een VFR-vlucht is dat de piloot voortdurend zowel horizontaal als verticaal voldoende zicht moet hebben. Hiervoor is noodzakelijk dat er VFR-condities zijn: weersomstandigheden die gelijk zijn of beter dan het minimum vereiste voor een vlucht onder zichtvliegvoorschriften. De regels hiervoor verschillen per land, daarnaast variëren de minimumvereisten per luchtruimklasse.

In Nederland [1] geldt als minimum 1500 meter zicht en een wolkenbasis boven de 600 voet. Overigens is in klasse A geen VFR toegestaan.

VFR-condities in Nederland:

Luchtruim Klasse A B C D E G > 3000ft G < 3000ft
Afstand tot de wolken 1500 m horizontaal, 300 m verticaal vrij van wolken, grond in zicht
Zicht 8 km 8 km 5 km 8 km 8 km 8 km 1500 m

1) In de Nieuw-Milligen TMA 5 km in de weekends en op feestdagen

Hoewel het absolute minimum dus een vliegzicht van 1500 meter is, zullen veel piloten dit onvoldoende vinden. Bij een gemiddelde vliegsnelheid van 160 km/u (Cessna 150, een van de lichtste vliegtuigen) heeft de piloot ongeveer 15 seconden om een vliegtuig op dezelfde hoogte in tegenovergestelde richting te zien en een botsing te vermijden. De meeste vliegtuigen gaan echter veel sneller en dus is de beschikbare tijd nog minder. Over het algemeen wordt een vliegzicht tussen de 5 en 8 km als aanvaardbaar geacht, afhankelijk van de ervaring van de piloot.

Beginnende piloten zullen eerst leren vliegen onder VFR; wie dit eenmaal onder de knie heeft, kan overwegen ook de kwalificatie voor instrumentvliegen te behalen.

Daglichtperiode[bewerken]

Naast de variabele weersomstandigheden bepaalt ook het tijdstip of vliegen op zicht toegestaan is. Hiervoor geldt de 'uniforme daglichtperiode' (UDP). Elk land stelt eigen regels op voor het bepalen van deze periode. In Nederland[2] geldt de regel dat de UDP een kwartier voor zonsopkomst begint en een kwartier na zonsondergang eindigt. Deze tijden wisselen uiteraard in de loop van het jaar. Kennis ervan is van belang voor het vaststellen van een vliegplan.[3]

Zie ook[bewerken]

Noot
  1. De Nederlandse Zichtvliegvoorschriften staan in afdeling 3 van hoofdstuk III van het Luchtverkeersreglement.
  2. De daglichtperiode wordt gedefinieerd in artikel 1 van het Luchtverkeersreglement (1992). In het reglement ontbreekt het woord 'uniforme', maar dit woord staat wel in verschillende afgeleide regelingen.
  3. Hans Houtman, VFR en daglichtperiode, Aviation Legislation Information, 2009
Geplaatst op:
10-03-2005
Dit artikel is een beginnetje over verkeer & vervoer. U wordt uitgenodigd op bewerken te klikken om uw kennis aan dit artikel toe te voegen. Bewerken