Wet van Poe

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Wet van Poe (Engels: Poe's law), genoemd naar haar bedenker Nathan Poe, is een internetadagium dat het idee weergeeft dat het zonder een duidelijke blijk van de bedoeling van de auteur moeilijk of onmogelijk is om het verschil te zien tussen oprecht extremisme en een overdreven parodie op extremisme.[1]

De wet en haar betekenis[bewerken]

De Wet van Poe stelt:

Aanhalingsteken openen

Zonder een knipogende smiley of een ander helder vertoon van humor is het onmogelijk om een parodie te maken op fundamentalisme die niemand zal aanzien voor echt fundamentalisme.[2]

Aanhalingsteken sluiten

De kern van de Wet van Poe is dat een parodie van iets extreems van nature onmogelijk te onderscheiden wordt van oprechtheid. Een gevolgtrekking uit de Wet van Poe is het omgekeerde verschijnsel: oprechte fundamentalistische opvattingen die worden aangezien voor een parodie van die opvatting.[2]

Het woord "Poe" kan ook gebruikt worden voor de persoon wiens bedoeling onduidelijk is. Als iemand een Poe genoemd wordt, betekent dat er getwijfeld wordt of deze serieus is met zijn of haar opmerking(en).

Geschiedenis[bewerken]

De stelling die de Wet van Poe is gaan heten, werd in 2005 door Nathan Poe geformuleerd op de website christianforums.com in een discussie over creationisme. De oorspronkelijke zin ging als volgt:

Aanhalingsteken openen
"Without a winking smiley or other blatant display of humor, it is utterly impossible to parody a Creationist in such a way that someone won't mistake [it] for the genuine article."
("Zonder een knipogende smiley of een ander helder vertoon van humor is het volslagen onmogelijk om een creationist te parodiëren zonder dat iemand [het wel] zal aanzien voor de echte figuur."[3]
Aanhalingsteken sluiten

De sentimenten die Poe uitdrukt gaan veel verder terug – tenminste tot 1983, toen Jerry Schwarz in een post op Usenet schreef:[4]

Aanhalingsteken openen

8. Vermijd sarcasme en spottende opmerkingen.
Zonder de stembuiging en lichaamstaal bij persoonlijke communicatie worden deze makkelijk verkeerd begrepen. Een gekante glimlach, :-), is op het net breed aanvaard geworden als indicatie van "ik maak maar een grapje". Als u een satirisch stuk plaatst zonder dit symbool, ongeacht hoe overduidelijk de satire volgens u is, moet u niet verbaasd zijn als mensen het serieus nemen.

Aanhalingsteken sluiten

Nog een precedent dat op Usenet werd gepost dateert uit 2001. Naar analogie van de welbekende Derde Wet van Arthur C. Clarke schreef Alan Morgan:[5] "Iedere voldoende ontwikkelde parodie is niet te onderscheiden van een echte gek."

Het idee is ook het hoofdconcept van Kurt Vonneguts roman Mother Night (1961).

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) Aikin, Scott F. (23 januari 2009). Poe's Law, Group Polarization, and the Epistemology of Online Religious Discourse. Social Science Research Network .
  2. a b (en) Chivers, Tom. "Internet rules and laws: the top 10, from Godwin to Poe", 23 oktober 2009.
  3. (en) Big contradictions in the evolution theory. christianforums.com (11 augustus 2005) Geraadpleegd op 20 augustus 2011
  4. (en) Emily Post for Usenet (1 november 1983) (Emily Post)
  5. (en) Bush's testing plan. (1 februari 2001)