Willem van Conches

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Willem van Conches (Conches-en-Ouche, rond 1090 - na 1154) was een Frans scholastisch filosoof, die probeerde de grenzen van het christelijk humanisme te verleggen door de wereldlijke werken van de klassieken te bestuderen en de empirische wetenschap te bevorderen. Hij was een prominent lid van de School van Chartres. Johannes van Salisbury, een bisschop van Chartres en oud-student van Willem, beschouwde Willem van Conches na Bernard van Chartres als de meest getalenteerde grammaticus.