Amateurtelevisie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Amateurtelevisie (ATV) is een vorm van televisie die wordt gebruikt door gelicenseerde zendamateurs op de frequentiebanden vanaf de 70cm-amateurband (boven de 430 MHz).

ATV werkt volgens dezelfde technische standaarden als normale televisie, maar werkt op een frequentieband die voor normale televisies niet worden gebruikt. Sommige televisies kunnen echter ook tussenbanden gebruiken en kunnen zo ook ATV laten zien.

ATV is bedoeld voor communicatie tussen zendamateurs en dus niet bedoeld om een omroep na te bootsen.

Amateurtelevisie bestaat in twee vormen: analoog en digitaal (ook wel DATV, digitale amateurtelevisie genaamd)

Analoog kan er op twee wijzen worden gemoduleerd: in AM of FM. Bij atv-televisie gebruikt men een AM-signaal waarvan men slechts 1 zijband volledig uitzend zoals bij een telefonie SSB(single side band) zender. De andere zijband wordt slechts gedeeltelijk uitgezonden. Dit om de bandbreedte v.h uitgezonden signaal te beperken. Deze manier van moduleren is alom gebruikt geweest door de televisie-omroepzenders, en is het oudste systeem en in vele landen voor radioamateurs.

FM modulatie wordt gebruikt op de hogere frequenties vanaf de 23cm-band (1240 - 1300MHz). Andere populaire frequentie's zijn de 13cm-band(2300 - 2400MHz) en de 3cm-band(10Gig). Een frequentie die men nu probeert te activeren is de 6cm-band(5600MHz). FM-modulatie voor televisie kwam maar goed op gang bij gebruik van de satellieten, waarbij atv'ers dikwijls gebruik maken van oude afgedankte en gewijzigde LNB's om ontvangst van 10Gig signalen mogelijk te maken. Om hun lokaal atv-relaisstation te kunnen ontvangen, er zijn echter ook atv-relaisstations die werken op de 13 en 23cm-banden als output.