Aristolochiazuur

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Aristolochiazuur
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van aristolochiazuur I
Structuurformule van aristolochiazuur I
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C17H11NO7
IUPAC-naam 8-methoxy-6-nitronafto[2,1-g][1,3]benzodioxol-5-carboxylzuur
Molmassa 341,27684 g/mol
SMILES
COC1=CC=CC2=C3C(=C(C=C21)[N+](=O)[O-])C(=CC4=C3OCO4)C(=O)O
InChI
1/C17H11NO7/c1-23-12-4-2-3-8-9(12)5-11(18(21)22)14-10(17(19)20)6-13-16(15(8)14)25-7-24-13/h2-6H,7H2,1H3,(H,19,20)/f/h19H
CAS-nummer 313-67-7
PubChem 2236
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Toxisch Schadelijk voor de gezondheid
Gevaar
H-zinnen H301
EUH-zinnen geen
P-zinnen P301+P310
Carcinogeen ja
EG-Index-nummer 206-238-3
Fysische eigenschappen
Smeltpunt 260 - 265 °C
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Aristolochiazuur is een kankerverwekkende stof, die in planten van de pijpbloemfamilie, onder andere in sommige soorten uit het geslacht Asarum voorkomt. Aristolochiazuur is in wezen een mengsel dat bestaat uit gelijke delen aristolochiazuur I en aristolochiazuur II.

Naast de kankerverwekkendheid is de stof ook sterk nefrotoxisch (nierbeschadigend). Ondanks deze goed gedocumenteerde gevaren wordt aristolochiazuur soms aangetroffen in afslankmiddelen. [1]

Aristolochiaplanten worden soms aangetroffen in Chinese kruidenmengsels.[2]

In 1992 werd de invoer van Aristolochia in Europa verboden en in 2002, werd in het Nederlandse Warenwetbesluit Kruidenpreparaten bepaald dat planten met aristolochiazuur niet meer in kruidenmiddelen mogen worden gebruikt.[3] Ook in België zijn dergelijke planten verboden.[4]