Augmentatie (muziek)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Augmentatie is in de muziektheorie een term die aangeeft dat een thema of melodie in 'de vergroting' voorkomt. De tegenhanger van augmentatie is diminutie ('verkleining'). De techniek van augmentatie en diminutie komt frequent voor in barokmuziek. Soms komt het fenomeen ook in latere stijlen voor.

Voorbeelden[bewerken]

  • De aanvankelijke vier tonen worden geaugmenteerd, door de lengte der tonen tweemaal zo lang te maken: Music ClefG.svgMusic 4pc1.svgMusic 8d1.svgMusic 4e1.svgMusic 4c1.svgMusic Bar.svgMusic ClefG.svgMusic 2pc1.svgMusic 4d1.svgMusic 2e1.svgMusic 2c1.svgMusic Bar.svg
  • Ook andere verhoudingen zijn mogelijk, zoals 1:4 Music ClefG.svgMusic 44.svgMusic 4pc1.svgMusic 8d1.svgMusic 4e1.svgMusic 4c1.svgMusic Bar.svgMusic ClefG.svgMusic 1pc1.svgMusic 2d1.svgMusic 1e1.svgMusic 1c1.svgMusic Bar.svg