Bèta-amyloïd

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Bèta-amyloïd (A4) voorlopereiwit
APP processing.png
Identificatoren
Entrez 351
OMIM 104760
RefSeq NM_000484
UniProt P05067
Andere data
Locus Chr. 21 q21.2

Met bèta-amyloïd[1] ( of Abeta) wordt gedoeld op peptiden met 36 tot 43 aminozuren die sterk geassocieerd zijn met de ziekte van Alzheimer. Het vormt het hoofdonderdeel van de amyloïde plaques in de hersenen van patiënten met alzheimer.[2] De peptiden komen van het grotere amyloïdvoorlopereiwit (afgekort tot APP, naar het Engels "amyloid precursor protein"). Aβ wordt van APP afgespleten door bèta- en gamma-secretase. Aβ-moleculen kunnen samenklonteren tot flexibele, oplosbare oligomeren. Men denkt dat zekere verkeerd gevouwen oligomeren ervoor kunnen zorgen dat Aβ ook verkeerd gevouwen wordt, wat leidt tot een kettingreactie die lijkt op prionontsteking. De oligomeren zijn giftig voor zenuwcellen.[3] Het andere eiwit dat betrokken is bij de ziekte van Alzheimer, het tau-eiwit, vormt ook prion-achtige verkeerd gevouwen oligomeren. Er zijn aanwijzingen dat verkeerd gevouwen Aβ ervoor kan zorgen dat tau zich verkeerd vouwt.[4][5]

De functie van bèta-amyloïd bij gezonde mensen en dieren is nog niet goed bekend.[6] Aβ wordt vooral in verband gebracht met de plaques die zich in de hersenen vormen bij de ziekte van Alzheimer.