Babylonisch

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het Babylonisch was naast het Assyrisch een van de twee belangrijkste dialecten van het Akkadisch.

Het Babylonisch is een dode taal. De ontwikkeling ervan is onderverdeeld in de volgende fasen:

  • Oud-Babylonisch (ca. 2000 - 1600 v.Chr.), ook wel "klassiek Babylonisch" genoemd. Deze fase eindigt met het einde van de 1ste Babylonische dynastie. In deze periode werd ook de Codex Hammurabi opgesteld.
  • Midden-Babylonisch (ca. 1600 – 1100 v.Chr.). Het Babylonisch gebruikt ten tijde van de Kassitische overheersing.
  • Neo-Babylonisch (ca. 1100 – 600 v.Chr.). Deze fase duurde tot aan de ondergang van het Assyrische rijk in 605 v.Chr.
  • Laat-Babylonisch (ca. 600 v.Chr. tot aan de erawende).

Zie ook[bewerken]