Baritongitaar

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een baritongitaar is een elektrische gitaar met een verlengde mensuur die een kwart lager gestemd is dan een elektrische gitaar.

De baritongitaar heeft zes snaren en de stemming is doorgaans B-E-A-D-G-B. In de jaren zestig bracht Fender de Fender VI op de markt, een 6-snarige basgitaar met een verkorte mensuur. Doordat de mensuur kort was flubberden de bassnaren in de standaardstemming (E-A-D-G-B-E). Veel basgitaristen gebruiken om die reden een verhoogde stemming met iets dunnere snaren.[bron?]

Danelectro bracht rond dezelfde tijd een baritongitaar op de markt.

In het Nu metal-genre wordt de baritongitaar ook gebruikt; onder andere door de Amerikaanse band Staind.

De baritongitaar is een concurrent van de 7-snarige gitaar die een normale gitaarmensuur heeft, maar met een extra lage B-snaar.

Er bestaan ook akoestische modellen.[bron?]