Basisbehoeften

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Basisbehoeften zijn factoren die personen nodig hebben om gelukkig te kunnen leven.

Steven Reiss heeft een model van zestien behoeften ontwikkeld.

  1. Macht, behoefte om invloed te hebben;
  2. Nieuwsgierigheid, behoefte aan kennis;
  3. Onafhankelijkheid, behoefte om zelfstandig te zijn;
  4. Status, behoefte aan sociale erkenning en aandacht;
  5. Sociaal Contact, behoefte aan gezelschap en spelen;
  6. Wraak, behoefte om quitte te spelen, maar ook om te strijden en te winnen;
  7. Eer, behoefte om te gehoorzamen aan traditionele normen en waarden;
  8. Idealisme, behoefte om de samenleving te verbeteren en om rechtvaardig te zijn;
  9. Lichaamsbeweging, behoefte om de spieren te trainen;
  10. Liefde en romantiek, behoefte aan seks en liefde;
  11. Gezin, behoefte om kinderen groot te brengen;
  12. Orde, behoefte om te organiseren en rituelen uit te voeren;
  13. Eten, behoefte om voedsel tot zich te nemen (dorst is volgens Reiss geen basisbehoefte);
  14. Acceptatie, behoefte aan bevestiging;
  15. Kalmte, behoefte om onrust en angst te vermijden;
  16. Sparen, behoefte om te verzamelen en zuinig te zijn[1][2].

De zelfdeterminatietheorie van Edward L. Deci en Richard M. Ryan stelt echter dat er maar drie basale behoeften zijn (Te weten: "competentie", "(relationele of sociale) verbondenheid", "autonomie")

Zie ook[bewerken]