Besparingsparadox

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De besparingsparadox is het macro-economisch verschijnsel dat een collectief besluit om meer te gaan sparen kan leiden tot een lagere totale besparing. Als de spaarquote (het opgespaarde deel van het nationaal inkomen) daalt, dan is er minder geld beschikbaar voor investeringen. Dat leidt tot een lager nationaal inkomen, zodat het uiteindelijk bespaarde bedrag lager kan uitvallen dan bij de oorspronkelijke spaarquote.

Deze paradox speelt een rol bij discussies over inflatie en deflatie: als overmatige besparing slecht is voor het nationaal inkomen en economische groei, dan is inflatie (lage reële rente) positief omdat ze sparen ontmoedigt. Deflatie, daarentegen, is een teken dat de economie in crisis verkeert.