Bosgrond

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Met bosgrond wordt meestal de bovenste grondlaag van de grond aangeduid, waarin de bomen van het bos groeien.

Door de invloed van de bomen op de bodem ontstaat een speciale structuur. Zo ontstaat naaldenbosgrond doordat de afgevallen naalden van naaldbomen slecht verteren en zich ophopen. Deze bosgrond heeft een zeer luchtige structuur en werd vroeger veel gebruikt als potgrond voor Anthuriums.

Bomen kunnen op veel verschillende grondsoorten groeien en zelfs in rotsspleten. Bossen komen in Nederland vooral veel voor op arme zandgrond, maar ook op kleigrond, veengrond en löss komen bossen voor.

Zie ook[bewerken]

Strooisellaag