Bruto aanvangsrendement

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Het bruto aanvangsrendement (BAR) is een in de vastgoedwereld veel gebruikt instrument om (markt)waarde en de kwaliteit van een (koop)object uit te drukken. Het bruto aanvangsrendement wordt uitgedrukt in procenten en wordt berekend door de huuropbrengst in het eerste jaar van de exploitatie te delen door de totale investering.

Een groot voordeel van de BAR-methode is, dat het een relatief eenvoudige methode betreft met een beperkt aantal variabelen. Daarnaast is het resultaat van de waardebepaling goed communiceerbaar. De methode geeft echter geen inzicht in kasstromen, wat bijvoorbeeld bij de NCW-methode wel het geval is. Ook is er geen volledige duidelijkheid over de te hanteren BAR-definitie (het is namelijk vaag). De BAR-methode is dan ook vooral geschikt om het rendement te bepalen van langdurig verhuurd vastgoed met relatief stabiele kasstromen.

Bij het bepalen van het bruto aanvangsrendement wordt geen rekening gehouden met de exploitatielasten. Het netto aanvangsrendement houdt hier wel rekening mee.