Cane (voorwerp)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Voorbeeld van een cane.

Cane (uitgesproken als 'keen') is een Engels woord voor een lange, dunne stok, zoals een wandelstok. In het Engels komt het woord ook voor in sugarcane ('suikerriet'), een plant met lange, sterke stengels. Een cane wordt onder andere gemaakt van rotan en wordt dan rotting genoemd, een Nederlandse verbastering van dat Maleise woord (rattan in het Engels, rotin in het Frans). Een ander veelgebruikt materiaal is bamboe. Tegenwoordig worden ook materialen gebruikt als kunststof, glasvezel en bekleed metaal.

Ook de functiestok van een Compagnies Sergeant Majoor (CSM) bij de Koninklijke Landmacht wordt 'cane' genoemd. Dat is een dunne eiken stok van ca. 90 cm lang, voorzien van een goud- of zilverkleurige dop.[1]

Gebruik[bewerken]

De cane is vooral bekend als strafwerktuig. Op scholen (onder andere in Nederland) werd de cane, onder de ontvangers van de straf beter bekend als het rietje, als strafmiddel gebruikt. In films ziet men dit gebruik als een element van de cultuur van Engelse kostscholen. In het Britse onderwijs is 'caning' tegenwoordig verboden.

Als "strafwerktuig" vindt het tegenwoordig toepassing in de wereld van BDSM of sadomasochisme. Het is over het algemeen een soepel zwiepend eind rotan van circa 1,5 m lang en tussen 5 en 15 mm dik.

Het gevoel dat een stevige slag met de cane teweeg brengt is dubbel: eerst de eerste impact van de slag zelf en een seconde later een soort terugslag. De afdruk of striem van de slag is karakteristiek: twee kleine streepjes aan weerszijden van de plaats waar de huid geraakt is.

Bronnen, noten en/of referenties