Kasteel van Noisy

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Château Miranda)
Ga naar: navigatie, zoeken
Kasteel van Noisy
Het kasteel van Noisy
Het kasteel van Noisy
Locatie Celles, Namen (provincie), Vlag van België België
Coördinaten 50° 13′ NB, 4° 59′ OL
Algemeen
Stijl Engels nieuw - neogotische stijl
Bouwmateriaal Grijze steen
Gebouwd in 1866-1907
Gebouwd door Edward Milner
Gekocht door Hadelin de Liedekerke-Beaufort
Het kasteel op een ansichtkaart uit 1907, waarop het in goede staat te zien is
Het kasteel op een ansichtkaart uit 1907, waarop het in goede staat te zien is
Kasteel van Noisy
Kasteel van Noisy
De huidige achterzijde van het kasteel
Vakantiegids uit de jaren 80 over het kasteel, waarin het bezoek ervan uitgebreid beschreven staat

Het kasteel van Noisy is een kasteel in de Belgische Ardennen. De bouw van dit neogotische kasteel begon reeds in 1866 en was pas in 1907 volledig voltooid. Het is een van de zeldzame nieuw-neogotische gebouwen in België.

Het werd ontworpen door de Engelse architect Edward Milner, die echter stierf voor de voltooiing ervan. Het kasteel heeft verschillende functies vervuld en is ook bekend als Château Miranda of Home de Noisy. Dat laatste was de naam toen het als weeshuis diende. Het kasteel is gelegen op enkele honderden meters van het Kasteel van Vêves.

Algemeen[bewerken]

Het kasteel valt op door zijn 56 meter hoge centrale toren. Verder wordt het omringd door vele andere torentjes. Vlak naast het gebouw bevinden zich enkele bijgebouwen, waar ooit ook paardenstallen gevestigd waren. De totale grondoppervlakte van de gebouwen bedraagt ongeveer 1.140 m². Het hele kasteel bevat in het totaal 103 vertrekken met samen 550 ramen.

Geschiedenis[bewerken]

Landhuis van Noisy[bewerken]

De gronden behoorden al sinds de 11e eeuw toe aan het geslacht Beaufort de Celles (later Liedekerke-Beaufort), die vanaf de 15e eeuw het Kasteel van Vêves bewoonden. In de tweede helft van de 18e eeuw verliet de graaf dit kasteel echter om in een landhuis te gaan wonen, op slechts enkele honderden meters van Vêves. Dit landhuis, dat volgens sommigen best een kasteel genoemd kon worden, stond bekend als het 'landhuis van Noisy'. Op dit landhuis werd later een meer bescheiden hoeve gebouwd.

Bouw[bewerken]

De kleinzoon van de graaf die het kasteel van Vêves verliet, Hadelin de Liedekerke-Beaufort, besloot om dat oude kasteel niet te restaureren, maar de bouw van een geheel nieuw kasteel te overwegen, dat meer bij de smaak van de 19e eeuw paste. In 1866 gaf hij de opdracht aan de Engelse architect Edward Milner, die in heel Europa bekend was. Deze koos voor de toen erg populaire neogotische stijl voor het interieur en de afwerking van het gebouw, dat tevens ook erg Schots aandoet. Het kasteel van Noisy had oorspronkelijk nog een stuk groter moeten worden, met een oranjerie een andere toren en een vestingwal die uiteindelijk nooit gebouwd werden. Milner overleed immers nog voor het gebouw gereed was. Een Franse architect, genaamd Pelcher, nam het werk van hem over. Het kasteel werd gedurende een erg lange periode in verschillende fasen gebouwd. In 1907 was het werk uiteindelijk af.

Milner ontwierp ook het park rond het Kasteel en maakte, landschapsschilder als hij was, ook verschillende schilderijen van het gebouw.

Na de Tweede Wereldoorlog[bewerken]

Tussen 1939 en 1945 kwam het kasteel in handen van de Duitse bezetter. Na de Tweede Wereldoorlog werd het deels aan de NMBS ter beschikking gesteld. Zij verbouwden de linkervleugel tot vakantieverblijf voor groepen kinderen en jongeren, terwijl de graaf de rechtervleugel bleef bewonen. In 1958 vertrok de graaf definitief uit het kasteel om zich in de nabijgelegen hoeve te vestigen, op de plek van het voormalige landhuis. De NMBS kreeg nu de kans om het gebouw helemaal om te bouwen tot vakantieverblijf en het werd de 'Home van Noisy' gedoopt. In 1977 konden de spoorwegen het kasteel niet meer uitbaten, waarop de graaf een vennootschap oprichtte die de functie van het gebouw overnam, waarbij het de vakantiefunctie behield en voortaan een verblijf werd dat door schoolgroepen en jeugdbewegingen gebruikt kon worden. Sinds 1991 staat het gebouw echter leeg.

Verval[bewerken]

Nadat het kasteel leeg kwam te staan raakte het snel in verval. Anno 2009 zijn nagenoeg alle 550 ruiten in het kasteel gesneuveld en zijn in sommige delen van het gebouw complete trappenhuizen ingestort.[bron?] De gemeente Celles heeft al enkele malen een bod gedaan om het kasteel en de grond over te nemen maar de familie wil tot op heden nog geen afstand doen van het kasteel. Ondanks de aanwezige boswachter en het grote instortingsgevaar blijft het kasteel een geliefde locatie voor urban explorers en kunstfotografen.

Sinds 2014 staat een hek om een deel van het terrein, er staat een camera aan de hoofdingang (poort) en waarschuwingsborden met de afbeeldingen van een geweer op de plaats waar de omheining stopt. De hoeve binnen het terrein is nog steeds bewoond, het kasteel zelf ligt dieper in het domein.

Op 5 februari 2015 werd het kasteel geschrapt van de lijst met erfgoed, waardoor het niet meer beschermd is tegen een eventuele sloop. Een maand later werd een sloopvergunning ingediend.

De afbraakwerken begonnen op maandag 24 oktober 2016.

Varia[bewerken]

Afbeeldingen[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]