Co-activator

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een co-activator is een eiwit dat een DNA-bindingsdomein bevat, dat door zich te binden aan een activator de transcriptie stimuleert. De co-activator stabiliseert het RNA-polymerase holo-enzym, waardoor er een snellere vrijmaking van de promotor plaatsvindt. Co-activatoren kunnen veel andere tussenstappen controleren van de transcriptie, inclusief verlenging, RNA-splicing, beëindigen en afbraak van het co-activator-activatorcomplex.

Verscheidene co-activatorcomplexen, die weliswaar van elkaar verschillen, worden modulair samengesteld met vaak dezelfde modulen. Hierdoor kan een cel afhankelijk van de behoefte makkelijk een specifieke co-activator vormen.

Een co-activator kan zelf niet binden aan het DNA.[1][2][3]

Tot de co-activatoren behoren histonacetyleringscomplexen zoals SAGA, een histon-acetyltransferase of CBP en nucleosomen-remodeling-complexen zoals de Switch/Sucrose nonfermentable (Swi/Snf). Andere co-activatoren kunnen het DNA buigen of vervormen voor het mogelijk maken van een chromatineverandering.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Näär AM, Lemon BD, Tjian R (2001). Transcriptional coactivator complexes. Annu. Rev. Biochem. 70: 475–501 . PMID:11395415. DOI:10.1146/annurev.biochem.70.1.475.
  2. McKenna NJ, O'Malley BW (2002). Minireview: nuclear receptor coactivators--an update. Endocrinology 143 (7): 2461–5 . PMID:12072374. DOI:10.1210/en.143.7.2461.
  3. Xu W (2005). Nuclear receptor coactivators: the key to unlock chromatin. Biochem. Cell Biol. 83 (4): 418–28 . PMID:16094445. DOI:10.1139/o05-057.