Consummatie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Illustratie uit het Middeleeuwse boek Tacuinum Sanitatis.

Consummatie van een huwelijk is het voor het eerst hebben van geslachtsgemeenschap na het sluiten van een huwelijk.

Het woord consummatie (het afgeleide werkwoord is consummeren) is ontleend aan het Latijnse woord 'consummare', dat 'voltrekken' of 'voltooien' betekent. Consummatie dient niet verward te worden met consumptie en het bijbehorende werkwoord consumeren (met één 'm', van het Latijnse 'consumere' met het accent op de u).

In de rooms-katholieke traditie is het niet-consummeren van het huwelijk een echtscheidingsgrond. Zo kon in de middeleeuwen het huwelijk van Anna van Bretagne en Maximiliaan I probleemloos door de paus ontbonden worden omdat dit niet geconsummeerd was.

Historisch heeft het niet-consummeren meer betekenis dan tegenwoordig. Zo'n situatie kon zich voordoen bij een huwelijk 'met de handschoen' of bij een kinderhuwelijk, dat jarenlang niet kon worden geconsummeerd. Er was ook een juridische betekenis. Soms werd een beroep gedaan op nietigheid of vernietigbaarheid van het huwelijk wegens niet-consummeren.

In het Romeinse Rijk was het gebruikelijk dat Romeinse meisjes op jonge leeftijd trouwden. Het huwelijk werd echter meestal pas op latere leeftijd geconsummeerd. Dat geldt ook voor latere perioden en andere (bijvoorbeeld islamitische) culturen, waarin meisjes uit de hogere standen om economische redenen werden uitgehuwelijkt.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]