Contra-expertise (verzekering)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search

Contra-expertise betekent letterlijk tegen-expertise.

In geval van een geclaimde gedekte schade op een schadeverzekering heeft de verzekeringsmaatschappij drie mogelijkheden:

  1. ze kan direct tot uitkering overgaan; er vindt alleen bureauwerk plaats
  2. ze kan een schade-expert vanuit haar eigen bedrijf inschakelen om de schadeafwikkeling te begeleiden
  3. ze kan een onafhankelijk expert of expertisebureau inschakelen om de schadeafwikkeling te verzorgen.

In de gevallen 2 en 3 kan er een zweem van partijdigheid boven de afwikkeling hangen. In beide gevallen wordt de expert namelijk betaald door de verzekeringsmaatschappij. Dat geldt niet alleen voor de "eigen man of vrouw" maar ook voor het onafhankelijke bedrijf; zij strijdt immers binnen de verzekeringsmarkt voor voldoende schaderegelingen en zal om die reden ook eerder geneigd zijn de zijde van de verzekeraar te kiezen.

Om die zweem van partijdigheid te neutraliseren is het mogelijk dat de verzekerde/verzekeringnemer een zogenaamde contra-expert inschakelt om zijn kant van de schade (meer) naar voren te kunnen brengen. Verzekerde heeft daarbij alle vrijheid te kiezen voor welke man/vrouw of bureau zij kiest, maar men moet er wel rekening mee houden dat er ook bureaus zijn die zowel expertise voor verzekeraars als contra-expertise verrichten. Deze contra-expert wordt veelal ook vanuit de polisdekking betaald, maar de verzekerde moet er rekening mee houden dat die vergoeding gemaximeerd kan zijn tot het bedrag dat de verzekeringsmaatschappij aan de door haar ingeschakelde expert betaalt. Indien de contra-expert duurder is dan de eigen expert van de verzekeraar, kan het zijn dat de verzekerde zelf een bedrag moet bijbetalen, maar dit is ook afhankelijk van het beleid dat het bureau hanteert in dit soort situaties.

Bij de afwikkeling van de schade zal de expert overleggen met de contra-expert, waarbij vooraf de afspraak geldt dat de uiteindelijke schadevaststelling tussen het resultaat van de twee verschillende expertises moet liggen: de schadevaststelling zal over het algemeen worden vastgelegd in een zogenaamde Akte van Taxatie, die door zowel expert als contra-expert dient te worden ondertekend. In het geval dat beide experts er niet uitkomen, dan kan alsnog een derde expert - de zogenaamde arbiter - ingeschakeld worden, waarvoor dezelfde vergoedingsregeling geldt als voor de contra-expert. Deze benoeming van deze arbiter geschiedt reeds bij aanvang van de schaderegelingsprocedure via de zogenaamde Akte van Benoeming, waarin niet alleen de contra-expert wordt benoemd, maar ook direct de arbiter wordt gekozen. De arbiter mag nooit een contra-expert zijn.

Contra-expertise kan echter ook worden ingeschakeld op het moment dat de schaderegeling de verzekerde "boven het hoofd dreigt te groeien", wat met name bij grotere schades het geval zal zijn. Een contra-expert ontzorgt dan in feite de verzekerde partij door het overleg over de schaderegeling - uiteraard altijd in overleg met de verzekerde partij zelf - over te nemen of te begeleiden.