Contra-expertise (verzekering)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Contra-expertise betekent letterlijk tegen-expertise.

In geval van een geclaimde gedekte schade op een schadeverzekering heeft de verzekeringsmaatschappij drie mogelijkheden:

  1. ze kan direct tot uitkering overgaan; er vindt alleen bureauwerk plaats
  2. ze kan een schade-expert vanuit haar eigen bedrijf inschakelen om de schadeafwikkeling te begeleiden
  3. ze kan een onafhankelijk expert of expertisebureau inschakelen om de schadeafwikkeling te verzorgen.

In deze gevallen wordt de schade vastgesteld door een medewerker of door de verzekeringsmaatschappij ingeschakelde en betaalde schade-expert. Deze persoon is zeer ervaren met het schaderegelingsproces en kent de polissen beter dan de verzekerde. Dit zorgt voor 2 nadelen in het schaderegelingsproces:

  1. Gebrek aan equality of arms
  2. Schijn van partijdigheid

Equality of arms[bewerken]

Een verzekerde heeft meestal geen ervaring met schaderegeling. en zijn de polisvoorwaarden onbekend en lastig te interpreteren. Hierdoor is het voor de verzekerde moeilijk om het oordeel van de verzekeringsexpert te controleren.

Om ervoor te zorgen dat een verzekerde zeker is van een gelijkwaardig en eerlijk proces (equality of arms) is het in de wet en in de polisvoorwaarden bepaald dat men zich altijd mag laten bijstaan door een eigen expert. Deze expert wordt ook wel 'contra-expert' genoemd.[1]

Deze contra-expert staat de verzekerde bij met advisering en ondersteuning tijdens de hele schaderegeling.en verdedigt de belangen van een verzekerde bij vaststelling van de schadehoogte.

Partijdigheid[bewerken]

De verzekeringsmaatschappij zal rechtstreeks of door het inschakelen een schade-expert de schade willen vaststellen. Als dit zonder een eigen contra-expert plaatsvindt, kan er een zweem van partijdigheid boven de afwikkeling hangen. De medewerker van de verzekeringsmaatschappij of de soms extern ingehuurde schade-experts worden betaald door de verzekeringsmaatschappij. Om de zweem van partijdigheid te neutraliseren kan een contra-expert van een onafhankelijke expertisebureau worden gekozen. Een expertisebureau kan pas onafhankelijk zijn wanneer er geen banden zijn met verzekeraars en de daaronder liggende belangenorganisaties. Een contra-expert zorgt ervoor dat de belangen van de gedupeerde meer naar voren worden gebracht.

Contra-expert vs. schade-expert[bewerken]

Daar waar de schade-expert uitsluitend bezig is met het vaststellen van de schade ten dienste van een verzekeraar, behandelt een contra-expert elk onderdeel van een schadeclaim ten dienste van een gedupeerde: van de administratieve documenten tot de meer praktische zaken.[2]

Keuzevrijheid[bewerken]

Een verzekerde heeft altijd alle vrijheid om te kiezen voor welke man/vrouw of bureau hij kiest. Bij deze keuze kan men rekening houden met een aantal factoren. Er zijn bureaus die zowel expertises uitvoeren voor de verzekeringsmaatschappij maar daarnaast ook voor verzekerden. Er zijn experts die wel of niet zijn ingeschreven als register-expert bij het NIVRE.[3] Er zijn ZZP-ers en er zijn bureaus met meerdere contra-experts in dienst op verschillende vakinhoudelijke deelgebieden.

Een verzekerde heeft ook altijd de vrijheid om direct na de schade een contra-expertise/eigen expert te assumeren. Er wordt wel eens beweerd dat er eerst een conflict moet zijn. Dit is niet het geval. Sterker nog de eigen expert kan juist zorgen dat er geen conflict ontstaat. Dit doordat hij/zij dezelfde 'taal' als de expert van de verzekeringsmaatschappij spreekt. Daarnaast zorgt een contra-expert vanaf het eerste moment na de schade voor de juiste informatie, argumenten en keuzes. Hierdoor kan het minder snel mis lopen.

Contra-expertise kan echter ook worden ingeschakeld op het moment dat de schaderegeling de verzekerde "boven het hoofd dreigt te groeien", wat met name bij grotere schades het geval zal zijn.[4] Een contra-expert ontzorgt dan in feite de verzekerde partij door het overleg over de schaderegeling - uiteraard altijd in overleg met de verzekerde partij zelf - over te nemen of te begeleiden.

Ook vanuit de zorgplicht adviseren assurantietussenpersonen steeds vaker aan hun klanten om na een schade gebruik te maken van hun recht op een contra-expert.[5]

Akte van taxatie[bewerken]

Als de experts gezamenlijk de hoogte van de schade, de kosten en overige belangrijke zaken hebben vastgesteld dan maken zij een akte van taxatie. In deze akte leggen ze de bedragen vast en ondertekenen dit document. Hierna is de schade officieel vastgesteld en afgerond. De verzekeringsmaatschappij zal dan de het rapport van hun expert en akte van taxatie beoordelen. Indien er dekking is zullen ze overgaan tot uitkering volgens de polisvoorwaarden.

Als de experts niet tot een vergelijk kunnen komen dan zal een derde expert(arbiter) een oordeel vellen. Deze persoon dient zijn vaststelling tussen het bedrag van de verzekeringsexpert en het bedrag van de contra-expert te doen.