Cornelis van Doorn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Cornelis van Doorn
Standbeeld van Cornelis van Doorn bij het Asaka kanaal
Algemene informatie
Volledige naam Cornelis Johannes van Doorn
Geboren Hall, 5 januari 1837
Overleden Amsterdam, 24 februari 1906
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederland
Beroep ingenieur
Bekend van waterstaatkundige werken in Japan
Portaal  Portaalicoon   Japan

Cornelis Johannes van Doorn (Japans: コルネリス・ヨハネス・ファン・ドールン) (Hall, 5 januari 1837 - Amsterdam, 24 februari 1906) was een Nederlandse ingenieur en o-yatoi gaikokujin die in Japan nog steeds bekend is als een van de Watermannen vanwege zijn waterstaatkundige werken, zoals de aanpassing van verschillende rivieren en havens.

Leven[bewerken | brontekst bewerken]

Cornelis Johannes van Doorn werd in 1837 geboren in Hall als zoon van dominee P.W. van Doorn en C.J. Heylidy. Van Doorn studeerde aan de technische school van Dr. Grothe in Utrecht en vervolgens aan de Koninklijke Academie te Delft. Hij behaalde in 1860 zijn diploma als civiel ingenieur. Van Doorn bleef ongehuwd. Hij overleed in 1906 in Amsterdam, waar hij ligt begraven op de Nieuwe Oosterbegraafplaats.

Werken[bewerken | brontekst bewerken]

Direct na zijn afstuderen vertrok Van Doorn naar Java om daar onder leiding van T.J. Stieltjes mee te werken aan het ontwerpen van een spoorwegnet. In 1863 keerde hij terug naar Nederland en werd geplaatst onder leiding van N.T. Michaelis bij de aanleg van de Staatsspoorwegen in Noord-Holland. Vanaf maart 1865 werd hij geplaatst als ingenieur bij de aanleg van het Noordzeekanaal en belast met de aanleg van de sluizen, het stoomgemaal en de afsluitdijk van het IJ bij Schellingwoude.

In 1871 werd Van Doorn uitgenodigd door de Japanse overheid om daar als deskundige in dienst te treden. Onderbroken door een verlofjaar verbleef hij daar van 24 maart 1872 - 22 juli 1880 en was betrokken bij projecten op het gebied van havenaanleg en rivierverbetering bij Edo (waterpassing); Inawashiro-meer (irrigatiekanalen/tunnels; Kitakami kanaal (werkzaamheden kanaal); Minato (rivierverbetering); Nobiru/Sendai (havenaanleg); Osaka (havenplan); Tomei-kanaal (verbetering kanaal); Tone (rivierverbetering); Yokohama (havenplan)

Bijzondere vermelding verdient zijn betrokkenheid bij het project voor de irrigatie van de Asaka vlakte, indertijd een door watergebrek onvruchtbaar gebied, met water uit het meer Inawashiro. Hij maakte gebruik van de natuurlijke daling van het land voor de toevoer van water over een traject van 52 kilometer. Dit maakte ook de ontwikkeling van Koriyama mogelijk, van een plaats van slechts enkele duizenden inwoners tot de huidige stad met circa 350.000 inwoners.

Eerbetoon[bewerken | brontekst bewerken]

De nieuwe gedenksteen op het graf van ir. van Doorn wordt onthuld (1979)

Vanwege de betekenis van Van Doorn voor de waterbouwkundige werken in de omgeving van de Japanse stad Koriyama bestaat er sinds 27 juni 1988 een vriendschapsband tussen de gemeente Brummen, waarin zijn geboorteplaats Hall is gelegen, en deze Japanse stad. In oktober 1998 werd in Hall in het plantsoen op de hoek Hallseweg - Domineeskamp een Japanse kers (Somei Yoshino) geplant ter gelegenheid van het tienjarig bestaan van de vriendschapsband. In september 2001 werd nabij de Hervormde Kerk een herdenkingsteken onthuld, dat de banden van het dorp Hall en Van Doorn enerzijds en de betrekkingen tussen de gemeente Brummen en Koriyama anderzijds symboliseert.[1]

Bij het Asaka-kanaal staat een levensgroot bronzen standbeeld van Van Doorn bij de brug met de zestien sluizen. De geschiedenis van het Asaka-kanaal is in april 2016 aangewezen als Japan Heritage door de Agency of Cultural Affairs van de Japanse overheid.[2]

Door de stad Koriyama werd in 1979 op de Nieuwe Oosterbegraafplaats te Amsterdam het Grafmonument van Cornelis van Doorn geplaatst.[3]

Ookawa Kitaroo[bewerken | brontekst bewerken]

Vlak bij het graf van Cornelis van Doorn staat het Grafmonument van Ookawa Kitaroo, die in 1863 naar Nederland werd gezonden om kennis en ervaring op te doen op het gebied van de bouw van marineschepen, maar in 1865 overleed aan hepatitis. Ook zijn graf wordt nog regelmatig bezocht.