Duits voetbalkampioenschap 1908/09

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
1908/09
Vlag van Duitse Keizerrijk
Kampioen: FC Phönix Karlsruhe
Vicekampioen: Berliner TuFC Viktoria 89

1908/09 was het zevende Duitse voetbalkampioenschap ingericht door de DFB. Voor het eerst in drie jaar waren de twee grootste bonden van Berlijn opnieuw vertegenwoordigd. De VBB weigerde dit jaar een barragewedstrijd te spelen en hierop besliste de bond om beide kampioenen deel te laten nemen. Viktoria 89 haalde voor het derde jaar op rij de finale.

Deelnemers aan de eindronde[bewerken | brontekst bewerken]

Club Gekwalificeerd als
VfB Königsberg Kampioen van Noordoost-Duitsland
SC Alemannia Cottbus Kampioen Zuidoost-Duitsland
Berliner TuFC Viktoria 89 Kampioen Berlijn
FC Tasmania Rixdorf Kampioen Markse voetbalbond
SC Erfurt 1895 Kampioen Midden-Duitsland
Altonaer FC 93 Kampioen Noord-Duitsland
1. FC 1894 München-Gladbach Kampioen West-Duitsland
FC Phönix Karlsruhe Kampioen Zuid-Duitsland

Eindronde[bewerken | brontekst bewerken]

Kwartfinale[bewerken | brontekst bewerken]

Datum Teams Uitslag Stadion
2 mei 1909 1. FC 1894 München-Gladbach FC Phönix Karlsruhe 0:5 (0:4) Duisburg, Platz des DSV
2 mei 1909 Altonaer FC 93 FC Tasmania Rixdorf 4:2 (1:1) Braunschweig, Eintracht-Platz
2 mei 1909 VfB Königsberg Berliner TuFC Viktoria 89 1:12 (0:6) Königsberg, Walter-Simon-Platz
16 mei 1909 SC Erfurt 95 SC Alemannia Cottbus 4:3 n. V. (2:1, 3:3, 3:3) Leipzig, Platz von Wacker Leipzig

De West-Duitse kampioen was kansloos tegen de Zuid-Duitse kampioen. Otto Reiser scoorde al in de 20ste en 25ste minuut en Wilhelm Noë en Hermann Leibold scoorden nog voor de rust. In de 88ste minuut legde Arthur Beier de 0-5 score vast.

Altona 93 stond al na drie minuten voor tegen Tasmania na een goal van Adolf Jäger, maar in de twaalfde minuut trapte Kurt Meye de gelijkmaker binnen. In de 64ste minuut kwam Altona opnieuw op voorsprong dankzij Karl Hanssen en vier minuten later dikte Gerhard Schmidt de score aan tot 3-1. In de 85ste minuut maakte Paul Fischer nog de aansluitingstreffer en net voor het affluiten scoorde Jäger zijn tweede doelpunt van de wedstrijd.

Nadat de Noordoost-Duitse kampioen vorig jaar voor het eerst in de eindronde speelde en afgestraft werd door Viktoria Berlin werden de Balten opnieuw uitgeloot tegen de Berlijnse topclub en ook nu kregen ze een royaal pak slaag. Niet meer alle doelpuntenmakers zijn bekend, maar Willi Worpitzky scoorde op zijn minst vier keer en Otto Dumke één keer. Pepp Münster kon voor Königsberg nog de eerredder binnen trappen.

Bij Erfurt-Cottbus stond het na 90 minuten 3-3 en in de verlengingen werd niet meer gescoord waardoor er nog een extra verlenging gespeeld werd waarin Erfurt in de 130ste minuut nog kon scoren.

Halve finale[bewerken | brontekst bewerken]

Datum Teams Uitslag Stadion
16 mei 1909 Berliner TuFC Viktoria 89 Altonaer FC 93 7:0 (4:0) Berlijn, Union-Platz
23 mei 1909 FC Phönix Karlsruhe SC Erfurt 95 9:1 (3:0) Frankfurt am Main, Victoria-Platz

Hoewel Berlijn al na 21 met tien man stond nadat Otto Dumke van het veld gestuurd werd, konden ze toch een hoge zege behalen tegen Altona. Na een goal van Worpitzky en twee van Röpnack stond het al na een half uur 3-0. Hierna scoorde Worpitzky nogmaals en Röpnack zelfs een hattrick.

Ook Karlsruhe behaalde een monsterzege. Hermann Leibold en Emil Oberle scoorden al in de 7de en 9de minuut. Dankzij een goal van Wilhelm Noë werd het kort voor de rust nog 3-0. Na de rust scoorden Noë, Leibold en Oberle nog en maakte Otto Reiser een hattrick. Wie de eerredder scoorde voor Erfurt is niet meer bekend.

Finale[bewerken | brontekst bewerken]

Datum Teams Uitslag Stadion
30 mei 1909 FC Phönix Karlsruhe Berliner TuFC Viktoria 89 4:2 (2:1) Breslau, Platz von Schlesien Breslau

Na 16 minuten zette Worpitzky de hoofdstedelingen op voorsprong, echter blesseerde hij zich hierbij en speelde niet meer op volle sterkte verder. Karlsruhe-kapitein Arthur Beier maakte in de 30ste minuut gelijk en amper vier minuten later bracht Noë hen op voorsprong. In de tweede helft scoorden Leibold en Noë nog. In de 83ste minuut scoorde Röpnack nog voor Viktoria, maar het kalf was al verdronken. Phönix werd voor de eerste en enige keer in zijn geschiedenis kampioen.

Topschutters[bewerken | brontekst bewerken]

Speler Club Goals
1. Vlag van Duitse Keizerrijk Willi Worpitzky Berliner TuFC Viktoria 89 7
2. Vlag van Duitse Keizerrijk Helmut Röpnack Berliner TuFC Viktoria 89 6
3. Vlag van Duitse Keizerrijk Wilhelm Noë FC Phönix Karlsruhe 5
Vlag van Duitse Keizerrijk Otto Reiser FC Phönix Karlsruhe 5
5. Vlag van Duitse Keizerrijk Hermann Leibold FC Phönix Karlsruhe 4

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]